Uzasadnienie
Wnosząc skargę na opisaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję J.J. (dalej: skarżący) wniósł równocześnie o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku powołał się na fakt dotyczący nadania wydanym wcześniej decyzjom podatkowym w przedmiocie podatku od towarów i usług rygoru natychmiastowej wykonalności (za marzec, maj i listopad 2007 r.) i na decyzję o zabezpieczeniu majątku przez organ podatkowy (w 2013 r.), a z uwagi na ciąg zdarzeń związanych z postępowaniem podatkowym – na konieczność zakończenia prowadzenia działalności gospodarczej. Skarżący swój status zawodowy określił jako bezrobotny, na utrzymaniu żony, z którą pozostaje w rozdzielności majątkowej.
Z treści wniosku wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i córką, posiada mieszkanie o pow. 57 m² i nieruchomość rolną o pow. 0,64 ha, jego oszczędności wynoszą 1000 zł, nie ma przedmiotów o wartości powyżej 3000 Euro. Żona osiąga dochody z działalności gospodarczej -4.581,38 zł i z tytułu umowy o pracę – 218,75 zł.
Wezwany do podania dodatkowych informacji dotyczących swojej sytuacji materialnej, skarżący oświadczył, że nie posiada rachunków bankowych. Jako stałe wydatki wyszczególnił dodatkowe zajęcia szkolne dla córki – 174,40 zł, wydatki rodziny w miesiącu na środki czystości wynoszą 600 zł, na odzież 500 zł, lekarstwa 300 zł, żywność 1500 zł, opłaty za telefon 150 zł, za paliwo 200 zł. Skarżący przedłożył rachunki związane z utrzymaniem mieszkania, zeznanie podatkowe PIT-36 żony za 2014 r., wyciągi z rachunku bankowego żony, związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą. Ponadto skarżący jako stałe wydatki (w sprawie o sygn. I SA/Rz 1008/15) wyszczególnił czynsz w kwocie 338 zł, opłaty a wodę – 108 zł, za gaz – 86,39 zł, energię elektryczną 189,08 zł.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy stwierdzono:
Instytucja prawa pomocy w zakresie częściowym, uregulowana w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwana w skrócie P.p.s.a., obejmuje zwolnienie strony postępowania sądowoadministracyjnego tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 P.p.s.a.) i uzależniona jest od spełnienia przez wnioskującego zawartych w przepisach przesłanek do jej przyznania; w przypadku wnioskowania o prawo pomocy w zakresie częściowym – jak ma to miejsce w rozpoznawanej sprawie –strona winna wykazać, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W ocenie rozpoznającego wniosek, zasługuje on w części na uwzględnienie, tj. w zakresie zwolnienia od uiszczenia wpisu od skargi. Obiektywnie należy stwierdzić, że sytuacja materialna skarżącego nie jest szczególnie trudna, biorąc pod uwagę, że żona skarżącego prowadzi działalność gospodarczą przynoszącą dochody pozwalające na funkcjonowanie rodziny bez pomocy materialnej i rzeczowej innych osób i instytucji. Zważając jednak na okoliczność związaną z prowadzoną wobec skarżącego egzekucją i to, że skarżący jest zobowiązany do opłacenia zainicjowanego postępowania przed tut. Sądem w sprawie I SA/Rz 1008/15 (nie zostało skarżącemu przyznane prawo pomocy w tej sprawie), należało uwzględnić w części wniosek skarżącego w kontekście przedstawionej przez niego sytuacji materialnej. Chcąc kontynuować spór, skarżący będzie zmuszony do naruszenia zadeklarowanych oszczędności i do poczynienia oszczędności w swoich stałych wydatkach. Dlatego biorąc pod uwagę nadesłane dane, udzielenie skarżącemu prawa pomocy w tej sprawie w orzeczonym zakresie jest zasadne.
W związku z powyższym na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.