Uzasadnienie
Skarżący wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym, złożonym na urzędowym formularzu, podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną, a źródłem ich utrzymania jest pobierane przez niego wynagrodzenie za pracę, w kwocie 1 668 zł netto miesięcznie.
Deklarując składniki posiadanego majątku skarżący wymienił jedynie mieszkanie o pow. 63 m2 i szacunkowej wartości 177 000 zł.
Jeżeli chodzi o ponoszone wydatki, to w tym zakresie skarżący podkreślił przede wszystkim to, że co miesiąc spłaca raty kredytu, wynoszące po 600 zł. Do tego ponosi wydatki, w ujęciu miesięcznym, na: czynsz – 672 zł, wyżywienie – 400 zł, dojazd do pracy – 82 zł, prąd – 192 zł, telefon 70 zł, leczenie żony – 100 zł, środki czystości – 50 zł i ubezpieczenie na życie 126 zł.
W dodatkowym oświadczeniu skarżący podkreślił, że korzysta z pomocy rzeczowej i finansowej rodziny, nie jest jednak w stanie dokładnie sprecyzować wielkości tej pomocy.
Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 543 zł.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2016, poz. 718, ze zm. zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie, o którym mowa w cytowanym przepisie, oznacza przede wszystkim złożenie pełnego, jasnego i wiarygodnego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym, a na wezwanie także dodatkowego oświadczenia, wyjaśniającego wszelkie wątpliwości i rozbieżności.
Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że złożone przez skarżącego oświadczenia nie są do końca jasne, ani kompletne. Pomimo wezwania skarżący nie sprecyzował bowiem w jaki sposób finansuje różnicę pomiędzy deklarowanymi dochodami a wydatkami. Stwierdził wprawdzie, że korzysta z pomocy rodziny, jednakże jego wyjaśnienia w tym zakresie są niejasne i zdawkowe. Na ich podstawie nie sposób jest przyjąć, że to rodzina pokrywa niedobór wydatków wynoszący co miesiąc ponad 500 zł, zwłaszcza że we wcześniejszych oświadczeniach skarżący wskazywał na to, że otrzymywana pomoc ma raczej postać rzeczową.
Niezależnie jednak od powyższego zauważyć należy, że kwota wpisu od skargi, do której zapłaty skarżący zostali wezwani (543 zł), stanowi około ⅓ ich nominalnych, miesięcznych dochodów, w związku z tym, z tego tylko względu jej poniesienie musiałoby stanowić dla nich znaczne obciążenie, mogące pociągnąć za sobą niebezpieczeństwo pozbawienia ich środków koniecznego utrzymania. W związku z tym zwolniono skarżącego od wpisu od skargi, oddalając jego wniosek w pozostałym zakresie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.