Uzasadnienie
Skarżący wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym, złożonym na urzędowym formularzu, podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i dwoma małoletnimi synami, a źródłem utrzymania rodziny są pobierane przez skarżącego i jego małżonkę zasiłki dla bezrobotnych, w wysokości 572,87 zł miesięcznie każdy. Do tego dochodzi jeszcze zasiłek rodzinny na dzieci, w wysokości 215 zł miesięcznie i podwójne świadczenie wychowawcze, w kwocie 1 000 zł miesięcznie.
Jeżeli chodzi o zgromadzony majątek, to skarżący nie wskazał żadnych nieruchomości, bądź przedmiotów ruchomych. Zaznaczył jedynie, że jego żona posiada dom jednorodzinny wraz z gospodarstwem rolnym (pkt 8 urzędowego formularza PPF).
Z uwagi na niepełny charakter złożonego oświadczenia, zarządzeniem z dnia 10 stycznia 2017 r., wezwano skarżącego do złożenia dodatkowego oświadczenia, między innymi poprzez szczegółowe wykazanie i udokumentowanie ponoszonych wydatków, a także podanie wielkości gospodarstwa rolnego żony, ze wskazaniem jego profilu.
W odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie skarżący wymienił ponoszone wydatki bytowe, których łączna wysokość wynosi 2 355,22 zł miesięcznie. Dodał też, że jego małżonka jest współwłaścicielką samochodu osobowego marki KIA Spotrage, rok prod. 2001, o wartości 4 000 zł. Jeżeli zaś chodzi o gospodarstwo rolne to w dodatkowym oświadczeniu zaprzeczono faktowi jego posiadania.
Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 500 zł.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2016, poz. 718, ze zm. zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie, o którym mowa w cytowanym przepisie, oznacza przede wszystkim złożenie pełnego, jasnego i wiarygodnego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym, a na wezwanie także dodatkowego oświadczenia, wyjaśniającego wszelkie wątpliwości i rozbieżności.
Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że skarżący nie wykazał, że spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy, gdyż złożone przez niego oświadczenie jest niepełne i niejasne, w związku z czym nie sposób przypisać mu atrybutu wiarygodności. W tej kwestii zauważyć bowiem należy, że skarżący najpierw zadeklarował (w pkt 8 formularza PPF), że jego żona posiada dom wraz z gospodarstwem rolnym, bez podania jakichkolwiek bliższych szczegółów, po czym, w dodatkowym oświadczeniu całkowicie zaprzeczył posiadaniu gospodarstwa. W tej sytuacji nie można stwierdzić, jak w istocie przedstawia się stan majątkowy małżonków. Brak jest też podstaw do prowadzenia jakichkolwiek ustaleń w tym zakresie, zwłaszcza że obowiązek kompletnego i wiarygodnego przedstawienia sytuacji majątkowej obciąża w całości wnioskodawcę, który wywodzi z tego stanu określone prawa, w tym wypadku swoistego rodzaju roszczenie o prawo pomocy.
Niezależnie od powyższego dodać też należy, że zestawiając listę ponoszonych przez skarżącego wydatków, z wysokością deklarowanych dochodów, to obie te wielkości pokrywają się ze sobą. W tej więc sytuacji trudno znaleźć odpowiedź na pytanie o źródło finansowania kosztów skorzystania z usług zawodowego pełnomocnika. To zaś dodatkowo rzutuje na ocenę wiarygodności złożonych oświadczeń.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że w oparciu o złożone oświadczenia nie sposób jest stwierdzić, że skarżący wykazał, iż spełnia przesłanki od których ustawodawca uzależnia przyznanie wsparcia, w postaci prawa pomocy. W związku z tym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.