Uzasadnienie
S. P. wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie dla niego radcy prawnego. W związku z tym złożył oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym, zgodnie z którym prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, utrzymując się z rolnictwa. Skarżący, z uwagi na niskie dochody (222 zł miesięcznie, z tytułu dopłat), korzysta z pomocy społecznej, pobierając zasiłek w wysokości 259,90 zł.
Deklarując składniki posiadanego majątku skarżący wyszczególnił następujące pozycje: dom o pow. 62 m 2, nieruchomości rolne o pow. 3,68 ha, las o pow. 1,3 ha, a także budynki gospodarcze.
Zgodnie z art. 239 § 1 pkt 1 e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) nie mają obowiązków uiszczenia kosztów sądowych strony skarżące działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. Tak więc skarżący w przedmiotowej sprawie, dotyczącej odmowy umorzenia zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, jest zwolniony, z mocy samego prawa, z obowiązku uiszczenia jakichkolwiek kosztów sądowych. W tej sytuacji jego wniosek o zwolnienie od tych kosztów jest bezprzedmiotowy.
W związku z tym, na podstawie art. 249 a P.p.s.a., w myśl którego jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się, umorzono postępowanie w przedmiocie prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że w tej sytuacji rozpoznaniu podlega jedynie wniosek skarżącego o ustanowienie adwokata.
W myśl art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym (o co wnosi skarżący) następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Skarżący w niniejszej sprawie spełnia warunki uzyskania wsparcia ze środków publicznych w pełnym zakresie, o czym świadczy bardzo niska dochodowość prowadzonego przez niego gospodarstwa, a także to, że jest on zmuszony do korzystania z pomocy społecznej. W tej sytuacji, konieczność sfinansowania przez niego kosztów skorzystania w sprawie z pomocy zawodowego pełnomocnika musiałaby pociągnąć za sobą pozbawienie skarżącego środków koniecznego utrzymania. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., ustanowiono dla niego radcę prawnego.