Uzasadnienie
Skarżący wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie dla niego zawodowego pełnomocnika, w osobie adwokata. W związku z tym złożył oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym, w których podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną, a źródłem ich wspólnego utrzymania jest pobierana przez żonę emerytura, w wysokości 1 257 zł miesięcznie. Sam skarżący, jak oświadczył, jest osobą bezrobotną.
Zgodnie z oświadczeniem, małżonkowie nie posiadają żadnych nieruchomości ani wartościowego majątku ruchomego.
Przedkładając listę ponoszonych wydatków skarżący wymienił następujące pozycje (w ujęciu miesięcznym): koszty leczenia – 400-500 zł, koszty mediów 200 zł, spłatę zobowiązań – 300 zł
W dodatkowym oświadczeniu o stanie majątkowym skarżący zaznaczył, że nie korzysta z pomocy osób trzecich, za wyjątkiem syna, który dokonuje wpłat na jego konto kredytowe w wysokości ok 500 zł. Podkreślił również, że został wpisany na listę dłużników niewypłacalnych.
Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 1 041 zł.
W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym (o co wnosi skarżący) następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przez wykazanie, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie, należy zaś rozumieć uprawdopodobnienie spełnienia przez wnioskodawcę przesłanek przyznania prawa pomocy, poprzez złożenie pełnego, jasnego i wiarygodnego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że brak jest podstaw do przyjęcia, że skarżący nie jest w stanie, chociażby w minimalnym zakresie, partycypować w kosztach postępowania, związanych z niniejszą sprawą. Wniosków tego rodzaju nie sposób wywieść ze złożonych przez niego oświadczeń, które są niepełne i niejasne, w dodatku sprzeczne z oświadczeniami składanymi w innych sprawach, zawisłych przed tut. Sądem, w których skarżący wskazywał na to, że prowadzi z żoną działalność rolniczą, a syn, który jest właścicielem zamieszkiwanego przez nich domu, ponosi w znacznej części koszty jego utrzymania.
Niezależnie jednak od powyższego nie sposób nie zauważyć, że wpis od skargi w przedmiotowej sprawie odpowiada prawie całości deklarowanych przez skarżącego dochodów w jego gospodarstwie domowym. W tej sytuacji nie ulega wątpliwości, że poniesienie tego rodzaju wydatku musiałoby się odbyć kosztem zaspokojenia potrzeb bytowych zarówno skarżącego, jak i jego żony. W związku z tym zwolniono skarżącego od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w sprawie w całości, odmawiając przyznania mu prawa pomocy w pozostałym zakresie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.