Uzasadnienie
Skarżący wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych (zakres częściowego zwolnienia nie został sprecyzowany). W złożonym, na urzędowym formularzu PPF, oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną oraz dwójką pełnoletnich dzieci, kontynuujących naukę. Jako źródło swoich dochodów skarżący wskazał prowadzoną przez siebie działalność gospodarczą (prowadzoną za granicą), z którego to tytułu uzyskuje miesięcznie dochód w wysokości 3 000 zł netto. Jego małżonka natomiast uzyskuje dochody ze stosunku pracy, które wynoszą 1 700 zł netto miesięcznie.
Deklarując składniki posiadanego majątku w oświadczeniu wymieniono dom o pow. 185 m2, o wartości 500 000 zł oraz samochód osobowy marki Mercedes, rok prod. 2002, o wartości ok. 15 000 zł.
Jeżeli chodzi o ponoszone wydatki, to zgodnie z oświadczeniem wynoszą one łącznie ponad 4600 zł miesięcznie, a składają się na nie takie pozycje jak: studia córki i jej utrzymanie – 1 500 zł, utrzymanie i edukacja syna – 500 zł, koszty korzystania z mediów – 500 zł, spłata kredytów i pożyczek – 1670 zł, pozostałe wydatki – 500 zł.
Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 2 255 zł.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie przesłanek uzyskania wsparcia ze środków publicznych obciąża, jak wynika z powołanego przepisu wnioskodawcę, który winien tego dokonać poprzez złożenie kompletnego i wiarygodnego oświadczenia, a także, na wezwanie, dodatkowego oświadczenia oraz wskazanych dokumentów źródłowych.
Mając na uwadze powyższe, a także okoliczności wynikające z oświadczeń skarżącego stwierdzić na wstępie należy, że skarżący nie w pełni wywiązał się z wezwania do przedłożenia dokumentów źródłowych oraz wyjaśnienia wszystkich wątpliwości, co do jego sytuacji bytowej. Nie przedłożył bowiem faktur i rachunków, dokumentujących ponoszone przez niego wydatki, nie sprecyzował też rozmiarów prowadzonej przez siebie za granicą działalności. Zauważyć zaś należy, że wezwanie do wyjaśnienie tych kwestii (rozmiarów działalności) nie ograniczało się do działalności prowadzonej jedynie w kraju. W tej więc sytuacji, ocena jego wniosku jest utrudniona i w pewnym zakresie niepełna.
Przechodząc do oceny jego zdolności płatniczych zauważyć należy, że z uwagi na wysokość zobowiązań skarżącego, zarówno tych publicznoprawnych jak i cywilnoprawnych, zasadnym będzie zwolnienie go od wpisu od skargi w niniejszej sprawie w ½ części. Uiszczenie bowiem tej opłaty w pełnej wysokości wiązałoby się z zagrożeniem pozbawienia skarżącego oraz jego najbliższych środków koniecznego utrzymania. Kwota wpisu odpowiada bowiem prawie połowie dochodów w jego gospodarstwie domowym. Zredukowanie natomiast tego obciążenia o połowę sprawi, że jego poniesienie nie będzie wiązać się z takim zagrożeniem i będzie adekwatne do możliwości płatniczych skarżącego, który łącznie z żoną uzyskuje dochód w wysokości 4 700 zł miesięcznie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.