Uzasadnienie
Sygn. I SA/Rz 1107/12
Uzasadnienie
H.H. (dalej skarżąca) we wniosku o przyznanie prawa pomocy zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych, uzasadniając go trudną sytuacją materialną. Skarżąca podała, że utrzymuje się z emerytury w wysokości 897,58 zł, czynsz za mieszkanie wynosi 305 zł, ponosi także opłaty za gaz 112 zł, za energię elektryczną 140 zł (za okres 2 miesięcy). Skarżąca podała, że na jej utrzymaniu pozostaje niepracujący syn.
W odpowiedzi na wezwanie do złożenia dodatkowego oświadczenia dot. stanu majątkowego skarżąca oświadczyła, że mieszkanie (42 m²), w którym zamieszkuje jest współwłasnością jej i jej córki, posiada także z córką wspólny rachunek bankowy, nie posiada zobowiązań i wierzytelności oraz jakiegokolwiek majątku w postaci oszczędności, papierów wartościowych czy przedmiotów posiadających większą wartość. Nieruchomość będąca przedmiotem skargi nie przynosi skarżącej żadnych korzyści, ponieważ jest w użytkowaniu Polskiego Związku Ogrodów Działkowych.
Oceniając wniosek zważono, co następuje:
Prawo pomocy może zostać udzielone stronie, na której ciąży obowiązek poniesienia kosztów sądowych z uwzględnieniem wysokości tych obciążeń i jej możliwości finansowych. Dlatego przepisy regulujące kwestię zwolnień, tj. ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- zwana dalej P.p.s.a.) przewidują przyznanie prawa pomocy w zakresie jaki obejmował wniosek, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Oceniając sytuację materialną skarżącej na podstawie okoliczności powołanych we wniosku i wyjaśnieniach uznano, że skarżąca spełnia przesłanki powołane w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. i nie jest w stanie ponieść wymaganych kosztów sądowych we wszystkich zawisłych przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie sprawach – łącznie pięciu, w których tylko wpis wyniósłby w sumie 500 zł (możliwości finansowe skarżącej należało ocenić biorąc pod uwagę wszystkie sprawy z jej skargi, w których zgłoszono wniosek o prawo pomocy).
W tym stanie rzeczy należało, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. orzec jak w sentencji.