Uzasadnienie
Sygn. I SA/Rz 113/14
Decyzją z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] września 2013 r. nr [...] odmawiającą umorzenia A.L. (dalej: skarżąca) zaległych należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne za okres od marca do sierpnia 2013 r. wraz z odsetkami. Decyzja organu II instancji zawierająca pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie została doręczona skarżącej 19 listopada 2013 r. (dowód: potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach administracyjnych dołączone do decyzji z dnia [...] listopada 2013 r.).
W dniu 16 stycznia 2014 r. skarżąca wniosła za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na odmowę umorzenia zaległych składek na ubezpieczenie zdrowotne (dowód: datownik wydziału obsługi klientów i korespondencji ZUS), oznaczając w niej jako zaskarżony akt decyzję organu I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - w skrócie P.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła skargę po upływie ustawowego trzydziestodniowego terminu zakreślonego w art. 53 § 1 P.p.s.a. Decyzja z dnia [...] listopada 2013 r. została doręczona skarżącej 19 listopada 2013 r., zatem termin do wniesienia skargi na przedmiotowe rozstrzygnięcie upłynął z dniem 19 grudnia 2013 r., zaś skarga została wniesiona dopiero 16 stycznia 2014 r., tj. po upływie terminu, mimo prawidłowego pouczenia zawartego w decyzji organu II instancji.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. należało postanowić o odrzuceniu skargi.
W sprawie należy dodać, że pomimo wskazania przez skarżącą jako przedmiotu skargi decyzji organu I instancji, skargę potraktowano jako wniesioną po wyczerpaniu środków zaskarżenia, co bezpośrednio wynika z akt sprawy i nie wzywając o wyjaśnienia w tej kwestii.
Na podstawie art. 222 P.p.s.a. nie wzywano również o opłatę od skargi.