Uzasadnienie
Sygn. I SA/Rz 1139/13
Uzasadnienie
A.P. (dalej: skarżąca) w sprawie ze skargi opisanej w sentencji niniejszego postanowienia, wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych, argumentując wniosek trudną sytuacją materialną. Wyjaśniła, że wspólnie z mężem osiąga miesięcznie dochody w wysokości 3900 zł (netto), przy czym małżonków obciążają dwa kredyty hipoteczne zaciągnięte na budowę domu (raty 560 zł i 404 zł) i pożyczki (raty 301 zł i 400 zł) wzięte z przeznaczeniem na edukację, a także pożyczki udzielone przez zakłady pracy. Skarżąca podała, że zarówno ona jak i mąż posiadają kredyty odnawialne w rachunkach bankowych (4000 zł i 1000 zł) i dwie karty kredytowe. Opłaty związane z utrzymaniem uiszczane są nieregularnie. Na utrzymaniu małżonków pozostają dwie uczące się córki.
W oświadczeniu złożonym na druku urzędowego formularza PPF skarżąca zadeklarowała majątek w postaci domu o powierzchni ok. 100 m² i nieruchomości rolnej (ok. 3 ha), stanowiący wspólność majątkową małżeńską. Wniosła również o uwzględnienie informacji przesłanych do sprawy o sygn. I SA/Rz 736/13. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., osobie fizycznej przyznane zostaje prawo pomocy z jej wniosku w zakresie częściowym - o taki ubiega się w tej sprawie skarżąca żądając zwolnienia od kosztów sądowych - jeżeli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ciężar dowodu spoczywa na stronie składającej taki wniosek.
W ocenie rozpoznającego wniosek, zasługuje on na uwzględnienie. Skarżąca skrupulatnie wyjaśniła kwestie związane z finansami jej gospodarstwa domowego w załączonym do rozpoznawanego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych piśmie z dnia 27 sierpnia 2013 r. Potwierdzają to dołączone do nadmienionej powyżej sprawy dokumenty. Dlatego uwzględniając informacje o sytuacji życiowej i finansowej skarżącej, przyznanie jej prawa pomocy jest zasadne.
W związku z powyższym na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.