Uzasadnienie
J.O, reprezentowany przez córkę, wystąpił ze skargą na opisaną w sentencji decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, którą organ ten utrzymał w mocy własną decyzję z 22 listopada 2022 r. nr 2491/2022 o odmowie umorzenia należności z tytułu składek.
Z przedłożonych Sądowi akt wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi Skarżącego (córce) przez operatora pocztowego 16 stycznia 2023 r. Natomiast skargę do sądu administracyjnego pełnomocniczka złożyła w Inspektoracie ZUS w [...] 16 lutego 2023 r., uchybiając terminowi określonemu w art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 259; dalej określana skrótem "P.p.s.a."). Czynności tej należało bowiem dokonać w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, o czym Zakład Ubezpieczeń Społecznych prawidłowo pouczony stronę w treści decyzji. Termin ten upłynął 15 lutego 2023 r. W świetle art. 85 P.p.s.a. czynność podjęta 16 lutego 2023 r., potwierdzona datą stempla ZUS (datownikiem), okazała się bezskuteczna, a skargę jako niedopuszczalną z powodu jej wniesienia z uchybieniem ustawowego terminu Sąd obowiązany był, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., odrzucić. Skardze nie można nadać dalszego biegu. Zaskarżona decyzja, w świetle art. 16 § 3 i art. 180 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, stała się prawomocna.