Uzasadnienie
Postanowieniem z 12 marca 2018 r. uwzględniłem wniosek MC i przyznałem mu prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych w całości.
W dniu 27 marca 2017 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o ustanowienie dla niego także pełnomocnika – radcy prawnego. Podkreślił, że z uwagi na zły stan zdrowia (jest po przeszczepie wątroby) i wiek (75 lat) nie będzie w stanie być obecny na rozprawie, a skromne dochody nie pozwalają mu na skorzystanie z usług pełnomocnika z wyboru. Oświadczył, że wszystkie dotychczas podane informacje nadal są aktualne. Z danych tych wynikało, że jest osobą niepełnosprawną (I grupa inwalidzka). Mieszka samotnie w domu w D., utrzymuje się z emerytury w kwocie 1850 zł, ma mieszkanie o pow. 50 m2 i działkę rolną o pow. 0,64 ha, której nie uprawia. Leczy się na chłoniaka, cukrzycę, zapalenie płuc, wrzodujące zapalenie jelita, niedokrwienie mózgu, przepuklinę pooperacyjną, nadciśnienie tętnicze. Jest po przeszczepie wątroby z powodu marskości. Przedłożył wówczas także kopię rachunku za gaz i energię elektryczną.
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) zwanej dalej: "Ppsa", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W ocenie referendarza sądowego wnioskodawca przesłanki te wykazał, a z uwagi na to, że na mocy postanowienia z 12 marca 2018 r. korzysta już z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych, niniejsze postanowienie ogranicza się do rozstrzygnięcia w przedmiocie ustanowienia pełnomocnika. Konieczność poniesienia pełnych kosztów sądowych i wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru, przy zadeklarowanym dochodzie oraz fakcie leczenia się na liczne schorzenia i konieczność pokrywania wydatków związanych z podstawowym codziennym własnym utrzymaniem, nie tylko mogłoby narazić go na uszczerbek w zaspokajaniu podstawowych potrzeb bytowych, ale przemawia na uznaniem, że nie byłby w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 i art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 Ppsa, orzekłem o przyznaniu wnioskodawcy prawa pomocy także w zakresie ustanowienia radcy prawnego.
Zgłoszone we wniosku oczekiwanie, aby pełnomocnik miał kancelarię w D., nie mogło być uwzględnione na tym etapie postępowania, ponieważ radcę prawnego z nazwiska wskaże, stosownie do art. 253 § 1 i 2 Ppsa, Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w [.], o czym wnioskodawca zostanie powiadomiony w odrębnym piśmie. Do niej należeć będzie uwzględnienie sugestii wnioskodawcy.