Uzasadnienie
Zawartym w skardze z dnia 7 stycznia 2010 r. wnioskiem, uzupełnionym następnie pismem procesowym z dnia 23 lutego 2010 r. (data wpływu: 25 lutego 2010 r.) skarżący A. H. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji I instancji, powołując się na art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Uzasadniając wniosek stwierdził, że podobnej treści żądanie wstrzymania wykonania decyzji zostało negatywnie rozpatrzone przez Dyrektora Izby Celnej. Dodał ponadto, że "w uzasadnieniu skarg wskazał (...), że ustalenia kontroli skarbowej, w tym także w zakresie objętym treścią zaskarżonych decyzji, zostały wyraźnie zakwestionowane przez Dyrektora Izby Skarbowej". Ponownie prowadzone postępowanie kontrolne nie zostało jeszcze zakończone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 61 § 3 zd. pierwsze p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Skarżący nie sformułował jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W szczególności nie przytoczył żadnej okoliczności, która mogłaby przemawiać za tym, iż wykonanie zaskarżonej decyzji poprzez uiszczenie podatku akcyzowego w wysokości 5 557 zł wyrządzi skarżącemu znaczną szkodę lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie nie może na tę okoliczność prowadzić postępowania wyjaśniającego z urzędu i zastępować skarżącego w poszukiwaniu przyczyn ubiegania się o ochronę tymczasową w postępowaniu sądowym. Nie może tym bardziej domniemywać intencji, którymi skarżący się kierował formułując wniosek.
Z wyłożonych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.