Uzasadnienie
Sygn. I SA/Rz 14/12
W dniu 27 listopada 2012 r. (data stempla pocztowego) M.K. (dalej zwana skarżącą) nadała w urzędzie pocztowym zaadresowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie pismo nazwane zażaleniem, będące skargą na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] października 2012 r. nr:[...]. Skarga wpłynęła do adresata 28 listopada 2012 r. i w dniu 6 grudnia 2012 r. Sąd przekazał skargę do organu, tj. Dyrektora Izby Skarbowej.
Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z treści art. 54 § 1 P.p.s.a wynika, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, a zatem przepis ten wskazuje na pośredni tryb wnoszenia skargi, co oznacza tym samym, że datą wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest dzień doręczenia skargi organowi, którego działania skarga ta dotyczy.
Ze stanu faktycznego sprawy wynika, że zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej zostało skarżącej doręczone 30 października 2012 r., a zatem termin do wniesienia skargi upływał 29 listopada 2012 r. Postanowienie to zawierało prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi. Skarga co prawda została nadana w terminie do jej wniesienia (27 listopada 2012 r.), jednak do organu dotarła 6 grudnia 2012 r., a więc z przekroczeniem terminu trzydziestodniowego od dnia doręczenia rozstrzygnięcia.
W takiej sytuacji należy przyjąć, że skoro skarga nie wpłynęła do organu właściwego, jakim w tej sprawie był Dyrektor Izby Skarbowej., w zakreślonym w art. 53 § 1 P.p.s.a. terminie, to skargę taką należy uznać za wniesioną z uchybieniem terminu i w konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. odrzucić.
Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
Na podstawie art. 222 P.p.s.a. nie wzywano do uiszczenia opłaty sądowej od skargi.