Uzasadnienie
Występując o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, R. P., w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątkowym i wysokości uzyskiwanych dochodów podał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i córką, a źródło utrzymania całej rodziny stanowi wynagrodzenie ze pracę jego małżonki, w wysokości 1630 zł brutto miesięcznie.
Skarżący w wyżej wymienionym oświadczeniu zadeklarował również że ani on, ani żadna z osób prowadzących z nim wspólne gospodarstwo domowe nie posiada żadnego majątku, zaś koszty utrzymania całej rodziny wynoszą ok. 600 zł miesięcznie. Resztę środków pochłania natomiast zakup żywności i utrzymanie córki na studiach.
Mając na uwadze fakt, że złożone przez skarżącego oświadczenie okazało się niewystarczające do oceny jego sytuacji materialnej, na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) zwrócono się do skarżącego o złożenie dodatkowego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym, poprzez określenie tytułu prawnego do zajmowanego lokalu mieszkalnego, przedłożenie wyciągów z rachunków bankowych i rachunków kart kredytowych skarżącego i jego domowników, przedłożenie kserokopii rachunków za dostawę mediów, kserokopii zeznań podatkowych skarżącego i jego małżonki oraz złożenie oświadczenia co do posiadanych środków transportu.
W odpowiedzi na to wezwanie skarżący wyjaśnił, że ani on, ani jego żona nie posiadają rachunków bankowych, ani też rachunków kart kredytowych, a z mieszkania korzystają "na zasadach grzecznościowych". Skarżący dodał również, nie jest on w stanie przedłożyć żadnego rachunku za dostawę mediów, gdyż zabrała je córka, celem przedłożenia na uczelni.
R. P. wyjaśnił ponadto, że nie posiada statusu osoby bezrobotnej, gdyż nie zarejestrował się w urzędzie pracy.
Wraz z dodatkowym oświadczeniem o stanie majątkowym skarżący przedłożył kopię informacji o dochodach PIT-11, z której wynika, że w okresie od 1 października 2010 r. do 31 grudnia 2010 r. uzyskał przychód ze stosunku pracy w wysokości 2 769,64 zł.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Obowiązek wykazania przedmiotowych okoliczności spoczywa na stronie wnioskującej o przyznanie prawa pomocy, która winna w tym celu złożyć kompletne, wiarygodne i przekonujące oświadczenie, zawierające dokładne dane odnośnie jej sytuacji majątkowej, wysokości uzyskiwanych dochodów oraz sytuacji osobistej, co wynika z brzmienia art. 252 § 1 P.p.s.a. W sytuacji natomiast, gdy oświadczenie wnioskodawcy, złożone na urzędowym formularzu jest niewystarczające do oceny jego rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego (art. 255 P.p.s.a.).
W przedmiotowej sprawie skarżący nie wykonał wezwania do przedłożenia dodatkowych dokumentów, takich jak: zeznania podatkowe jego i jego małżonki, kopie rachunków lub dowodów wpłaty, dokumentujących wysokość opłat za media, zaś jego wyjaśnienia odnośnie przyczyn niewykonania wezwania w tym zakresie są niewiarygodne. Trudno bowiem dać wiarę twierdzeniom o niemożności przedłożenia jakichkolwiek rachunków, za jakikolwiek okres rozliczeniowy.
Na podstawie przedłożonych przez skarżącego oświadczeń i dokumentów nie sposób również ocenić wysokości rzeczywistych jego dochodów, gdyż nie przedłożył on zeznania podatkowego, a informacja PIT-11 dotyczy jedynie IV kwartału roku 2010 i dochodów z jednego źródła. Skarżący zadeklarował również, że jest osobą bezrobotną, stwierdzając jednak że nie jest zarejestrowany w urzędzie pracy, nie podał przyczyn takiego stanu rzeczy, co również rodzi wątpliwości co do wiarygodności jego oświadczenia w tym zakresie.
Wątpliwości budzi także jego stwierdzenie co do braku tytułu prawnego do zajmowanego lokalu mieszkalnego, zwłaszcza że lokal ten wchodzi w skład spadku po rodzicach, a skarżący jest jednym z czterech spadkobierców.
W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.