Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia (...) kwietnia 2004r. Nr (...) Dyrektor Izby Skarbowej po rozpoznaniu zażalenia P. B. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia (...) stycznia 2004r. znak (...) w sprawie kosztów egzekucyjnych obciążających wierzyciela - ZUS Oddział w J., umorzył przedmiotowe postępowanie.
W uzasadnieniu podniesiono, że postanowieniem z dnia (...) stycznia 2004r. znak (...) Naczelnik Urzędu Skarbowego w J. umorzył postępowanie egzekucyjne wszczęte w stosunku do P. B. na podstawie tytułów wykonawczych Nr W/25/3678-3680/2002 wystawionych przez ZUS Oddział w J..
Organ I instancji powołał się na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) grudnia 2003r. Nr (...) którym uchylono postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. z dnia (...) października 2003r. znak (...)w sprawie odmowy uznania zarzutów oraz na postanowienie ZUS Oddział w J. z dnia (...) grudnia 2003r. znak (...) uznające przedmiotowe zarzuty za zasadne.
W dniu (...) stycznia 2004r. Naczelnik Urzędu Skarbowego zwrócił P. B. koszty egzekucyjne którymi niesłusznie był obciążony.
Natomiast na podstawie art. 64c § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2002r. Nr 110, poz. 968 ze zm.), Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia (...) stycznia 2004r. znak (...)określił wysokość kosztów egzekucyjnych i obciążył nimi ZUS Oddział w J..
W dniu 11 lutego 2004r. P. B. złożył u Komornika Urzędu Skarbowego wniosek o zwrot kosztów korespondencji jakie poniósł w trakcie całego postępowania.
W odpowiedzi na powyższe pismo Komornik Urzędu Skarbowego przesłał mu kserokopię postanowienia z dnia (...) stycznia 2004r., a także pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego sporządzone w dniu 5 marca 2004r. znak (...) w którym poinformowano go, że koszty poniesione na korespondencję nie są kosztami egzekucyjnymi i nie mogą być zwrócone.
Na postanowienie z dnia (...) stycznia 2004r. znak US.EG724/9/2004 P. B. wniósł zażalenie, w którym uznał, że Urząd Skarbowy nie był organem właściwym do prowadzenia egzekucji.
Organ odwoławczy doszedł do wniosku, iż w kontekście art. 17 § 1 wyżej cyt. ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, skarżący nie był uprawniony do wniesienia zażalenia na przedmiotowe postanowienie. Nie można również było przyjąć, iż zaskarżone postanowienie dotyczyło interesu prawnego skarżącego w rozumieniu art. 28 k. p. a.
Na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] kwietnia 2004r. P. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie domagając się stwierdzenia jej nieważności.
Zarzucił, iż egzekucje prowadził organ niewłaściwy.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wnosił o jej oddalenie i podtrzymał dotychczas zajmowane stanowisko.
Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) i art. 134 § 1 p. s. a. kontrola zaskarżonej decyzji dokonywana jest przez Sąd pod względem zgodności z prawem przy uwzględnieniu stanu prawnego obowiązującego w dacie okoliczności faktycznych występujących w sprawie.
Wniosek skarżącego z dnia 11 lutego 2004r. o zwrot kosztów korespondencji poniesionych w trakcie całego postępowania, skierowane do organu I instancji musiał być rozstrzygnięty, co nastąpiło w piśmie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia (...) marca 2004r. znak (...). Pismo to aczkolwiek nie spełnia wszystkich wymogów formalnych, należało potraktować jako postanowienie, określa ono bowiem organ który je wydał, a także adresata, zawiera datę oraz rozstrzygniecie i przedmiot rozstrzygnięcia.
W piśmie tym zawarto jednoznaczne stanowisko, że wydatki na korespondencję nie należą do kosztów egzekucyjnych którymi w oparciu o art. 64 c § 7 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002r. nr 110, poz. 968 ze zm.) obciążono wierzyciela.
Pomimo wniesienia zażalenia w przedmiocie kosztów egzekucyjnych organ odwoławczy w ogóle nie skontrolował rozstrzygnięcia organu I instancji w przedmiocie tychże kosztów egzekucyjnych zawartego w piśmie z dnia 5 marca 2004r., które należało potraktować jako postanowienie, a przede wszystkim nie zbadał uprawnienia skarżącego do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia [...] marca 2004r. - stosownie do treści art. 17 § 1 wyżej cyt. ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - lub art. 28 k. p. a., przez co naruszył prawo procesowe w postaci powyższych przepisów.
Z uwagi na powyższe zaskarżone postanowienie podlegało uchyleniu przy zastosowania art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p. s. a.
W oparciu o art. 152 p. s. a. określono, że uchylone postanowienie nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku.
W oparciu o art. 200 p. s. a. zasądzono od Dyrektora Izby Skarbowej w Rzeszowie na rzecz P. B. kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.