Uzasadnienie
Dyrektor Izby Celnej decyzjami z [...] listopada 2007 r., nr: [...] i [...], po rozpatrzeniu odwołań B. N. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] kwietnia 2007 r., nr [...], i [...], w przedmiocie określenia prawidłowej kwoty podatku akcyzowego, w związku z importem towaru objętego zgłoszeniami celnymi: [...] z dnia 14 marca 2003 r. i [...] z dnia 3 kwietnia 2004 r., w wysokości 361 zł., utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcia.
Jak wynika z akt sprawy i decyzji organów podatkowych w Urzędzie Celnym w R., w dniach 14 marca 2003 r. i 3 kwietnia 2004 r. dokonano w imieniu Firmy [...] B. N. zgłoszeń celnych, o numerach [...] i [...], do procedury dopuszczenia do obrotu towaru w postaci preparatu pochodzenia roślinnego G. Decyzjami z dnia [...] września 2004 r., nr [...] i [...] Naczelnik Urzędu Celnego uznał powyższe zgłoszenia celne za nieprawidłowe w zakresie zastosowania kodu Taryfy celnej, stawki celnej oraz kwoty długu celnego. W wyniku rozpoznania odwołań wniesionych od tych decyzji Dyrektor Izby Celnej, decyzjami z dnia [...] lipca 2005 r. nr: [...] i [...] utrzymał w mocy decyzje organu I instancji.
Mając na uwadze fakt, iż towar objęty zgłoszeniami celnymi [...] z dnia 14 marca 2003 r. i [...] z dnia 3 kwietnia 2004 zataryfikowano do kodu Taryfy celnej 220890699, dla którego przewidziano stawkę podatku akcyzowego w wys. 4400 zł/hl 100% spirytusu w wyrobie, na mocy § 2 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 27, poz. 269, ze zm.– zwanego dalej rozporządzeniem) Naczelnik Urzędu Celnego, postanowieniami z dnia [...] marca 2007 r. wszczął postępowania wyjaśniające w sprawie podatku akcyzowego. W wyniku przeprowadzenia tych postępowań organ ten, decyzjami z dnia [...] kwietnia 2007 r., określił B. N. zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym w wysokości 361 zł., odnośnie każdego ze zgłoszeń celnych. W uzasadnieniach wydanych decyzji stwierdzono, iż na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50, ze zm. – zwanej dalej ustawą) opodatkowaniu podlega import towarów i usług, a obowiązek podatkowy, jak to wynika z art. 6 ust. 7 ustawy, powstaje z chwilą powstania długu celnego.
Zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie wykazu towarów do celu poboru podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego w imporcie (Dz. U. Nr 241, poz. 2082, ze zm.), wydanego na podstawie art. 54 ust. 2 ustawy, towar z pozycji HS Taryfy celnej 2208 znajduje się w wykazie towarów podlegających podatkowi akcyzowemu w imporcie, zaś stawka podatku wynosi 4400 zł/hl 100% spirytusu w wyrobie (§ 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia). W sytuacji, gdy stawka akcyzy określana jest kwotowo, podstawa opodatkowania jest ilość wyrobów akcyzowych (art. 36 ust. 3 ustawy). W taki też sposób wyliczono wysokość zobowiązań podatkowych.
W wyniku rozpoznania odwołań podatniczki od decyzji organu I instancji Dyrektor Izby Celnej, decyzjami z 15 listopada 2007 r., utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcia. Organ odwoławczy stwierdził, iż Naczelnik Urzędu Celnego w prawidłowej wysokości określił kwotę podatku akcyzowego, od towarów objętych zgłoszeniami celnymi [...] z dnia 14 marca 2003 r. i [...] z dnia 3 kwietnia 2004 r. W toku postępowania odwoławczego nie dopatrzono się uchybień w zakresie prawa formalnego jak i materialnego, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonych decyzji.
W uzasadnieniu rozstrzygnięć organu odwoławczego podkreślono, iż większość zarzutów odwołania odnosi się do klasyfikacji taryfowej towaru, które to zagadnienie nie było przedmiotem postępowań podatkowych, lecz postępowań celnych, zakończonych decyzjami Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lipca 2005 r. nr: [...] i [...]. Co prawda decyzje te zostały zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, jednakże obowiązujące przepisy nie uzależniają możliwości kontynuowania postępowania podatkowego od zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie celnej, a z art. 207 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926, ze zm. – powoływanej dalej jako Ordynacja podatkowa) wynika, iż decyzja administracyjna, ostateczna w toku instancji, rozstrzyga sprawę co do istoty.
Skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na decyzje Dyrektora Izby Celnej wniosła B. N., zarzucając tym rozstrzygnięciom naruszenie:
- - art. 121 § 1 oraz art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej – poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego i niekompletne zebranie materiału dowodowego w sprawie,
- - art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej.
Na tej podstawie skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonych decyzji oraz poprzedzających je decyzji Naczelnika Urzędu Celnego, a także zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Dyrektor Izby Celnej w odpowiedziach na skargi zwrócił się do Sądu o ich oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Sąd ustalił także, iż decyzje Dyrektora Izby Celnej, z dnia dnia [...] lipca 2005 r. nr: [...] i [...], w przedmiocie uznania zgłoszeń celnych za nieprawidłowe zostały uchylone prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 21 lutego 2008 r., sygn. I SA/Rz 908/07.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Z mocy art.1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1296) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która to kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako: ustawa P.p.s.a.).
Rozstrzygnięcie przedmiotowych spraw, odnośnie określenia w prawidłowej wysokości kwoty podatku akcyzowego, opiera się na decyzjach zapadłych w sprawach celnych. Okoliczność ta, podnoszona przez skarżącą zarówno w odwołaniu od decyzji organu I instancji, jak i w skardze jest niesporna, co wynika także z uzasadnień zakażonych decyzji i odpowiedzi na skargę. Określenie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym w związku z importem towarów wiązało się bowiem z zakwalifikowaniem produktu w postaci preparatu pochodzenia roślinnego G. do kodu Taryfy celnej 220890699. Rozstrzygnięcie takie było prawidłowe i uzasadnione w świetle przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie wykazu towarów do celu poboru podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego w imporcie, jak również ustawy. Decyzje zapadłe w sprawach celnych, jak to słusznie zauważył Dyrektor Izby Celnej w uzasadnieniach wydanych decyzji, były ostateczne w administracyjnym toku instancji i nie było podstaw do zawieszenia postępowania podatkowego do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia skargi na te decyzje.
Obecnie jednak w związku z uchyleniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, wyrokiem z dnia 21 lutego 2008 r., decyzji w sprawach celnych brak jest podstaw do określenia zobowiązania w podatku akcyzowym, a wydane w tych sprawach decyzje podlegają uchyleniu. Wraz z uchyleniem decyzji w sprawach celnych odpadły bowiem zarówno materialnoprawne, jak i procesowe przesłanki wydania decyzji podatkowych.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, w oparciu o art. 145 § 1 pkt.1 lit. "a" P.p.s.a. orzekł o uchyleniu zaskarżonych decyzji, jak również utrzymanych nimi w mocy decyzji organu I instancji z dnia [...] marca 2006 r. Orzeczenie w pkt. II wyroku oparto na przepisie art. 152 P.p.s.a., zaś o kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a.