Uzasadnienie
Wyrokiem dnia 28 lutego 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę A. T. (dalej: skarżąca) na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] listopada 2011r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne i Fundusz Pracy.
W piśmie z dnia 1 kwietnia 2012 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia powołanego wyżej wyroku.
W wykonaniu zarządzenia Sędziego Wydziału I z dnia 16 kwietnia 2012r. skarżąca została wezwana do podania danych mających na celu uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie powołanego wyżej wyroku.
W odpowiedzi na wezwanie, w piśmie z dnia 30 kwietnia 2012r. skarżąca podniosła, że uchybienie terminu nastąpiło z powodu braku wiedzy, gdyż nie jest ona prawnikiem i początkowo nie rozumiała różnicy miedzy określeniami "w sprawie" i w "przedmiocie sprawy".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z przepisem art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 j.t.), zwana dalej: ustawą p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 1-2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Przesłanką uzasadniającą przywrócenie terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
W niniejszej sprawie skarżąca jako okoliczność wskazującą, w jej ocenie, na brak winy w uchybieniu terminu podała brak wiedzy w dziedzinie prawa i niezrozumienie określeń "w sprawie" i w "przedmiocie sprawy".
Zdaniem Sądu, podana okoliczność nie świadczy o braku winy w uchybieniu terminu. Należy bowiem wskazać, że do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się w szczególności okoliczności takie jak powódź, pożar, katastrofa, nagła choroba strony, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą; czyli takie okoliczności, które stanowią poważne przeszkody w dochowaniu terminu.
Natomiast powoływanie się na nieznajomość przepisów prawa nie stanowi podstawy do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest już pogląd, że nieznajomość prawa nie jest okolicznością uzasadniającą przywrócenie terminu. (por. wyrok NSA z dnia 6 listopada 1998r., sygn. akt I SA/Łd 153/97, LEX nr 37127, postanowienia NSA z dnia 23 września 2010 r. sygn. akt I OZ 706/2010, LexPolonica nr 2625139 i z dnia 26 sierpnia 2009r. sygn. akt II GZ 181/2009, LexPolonica nr 2264635).
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art.86 § 1 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.