Uzasadnienie
js wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika.
W złożonym na urzędowym formularzu PPF, pod rygorem odpowiedzialności karnej, oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym podał, że od 15 stycznia 2016 r. pozostaje bez pracy i dochodu, a rodzina utrzymuje się z dochodu żony wynoszącego 1530 zł. Mieszkają z trójką uczących się dzieci w drewnianym domu o pow. 80 m2, spłacają ratę kredytu hipotecznego w kwocie 400 zł. Opłaty mieszkaniowe wynoszą około 300 zł, na życie pozostaje im niewiele ponad 1000 zł, wobec czego musi zwracać się o pomoc do rodziny. Ze względu na stan zdrowia i niepełnosprawność w stopniu umiarkowanym ubiegał się o rentę, której mu odmówiono. Pozostaje w stałym leczeniu, a ze względu na stan zdrowia odmówiono mu rejestracji w urzędzie pracy. Nie posiada żadnego innego majątku.
Wnioskodawca ubiega się o prawo pomocy obejmujące ustanowienie pełnomocnika, a więc w zakresie częściowym. Z uwagi jednak na przedmiot sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych, na mocy art. 239 § 1 pkt 1 lit. e) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) zwanej dalej: "Ppsa", korzysta on z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych. Mając zatem na uwadze dyspozycję art. 262 Ppsa, przy rozpatrywaniu wniosku ocenić należało wykazanie ziszczenia się przesłanek określonych w art. 246 § 1 pkt 1 przewidzianych dla prawa pomocy w zakresie całkowitym, a nie art. 246 § 1 pkt 2 Ppsa dotyczących prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie zatem z art. 246 § 1 pkt 1 Ppsa, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W ocenie referendarza sądowego sytuacja materialno-bytowa wnioskodawcy przemawia za uznaniem go za osobę ubogą, uprawnioną do prawa pomocy w zakresie całkowitym, w tym obejmującym ustanowienie pełnomocnika, wobec korzystania już z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżący oświadczył pod rygorem odpowiedzialności karnej, że rodzina utrzymuje się ze skromnego dochodu, sam jest osobą niepełnoprawną (co wykazał dokumentami) bez własnego dochodu, zarobkuje tylko żona. Rodzina spłaca kredyt mieszkaniowy, dzieci uczęszczają do szkoły. Muszą korzystać ze wsparcia od rodziny. Ponoszą zapewne typowe i podstawowe wydatki związane z zaspokajaniem podstawowych potrzeb bytowych, choć ich nie określono, ale zbędne było kierowanie w tym zakresie wezwania o złożenie dodatkowego oświadczenia. Z akt sprawy, w tym uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika ponadto, że rodzina korzysta ze świadczeń z pomocy społecznej (świadczenia wychowawcze, zasiłek rodzinny z dodatkami, zasiłki okresowe i celowe).
Przy deklarowanym dochodzie wnioskodawca nie będzie bowiem w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego, w tym na ustanowienie pełnomocnika. Uzasadnia to więc uwzględnienie wniosku w całości, o czym orzekłem działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 oraz art. 262 w zw. z art. 239 §1 pkt 1 lit. e) Ppsa.
Pełnomocnika - radcę prawnego, z nazwiska wskaże Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w [.], stosownie do art. 253 § 1 Ppsa, o czym skarżący zostanie powiadomiony w odrębnym piśmie.