Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2011r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji – Wójta Gminy z dnia [...] września 2010r. nr [...] ustalającą A.B. podatek rolny na 2010 rok w kwocie 68 zł – a jako podstawę prawną decyzji powołało art. 1, art. 3 ust.1 pkt.1 ustawy z dnia 15 listopada 1984r. o podatku rolnym / Dz.U. nr 136 poz. 969 z 2006r. z późn. zm./, art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne /Dz.U. nr 100 poz. 1086 z 2000r. z późn. zm./.
W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że podatnikami podatku rolnego są właściciele gruntów sklasyfikowanych w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, zaś podstawą wymiaru podatku są dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków i te dane są wiążące dla organów podatkowych. W informacji co do podatku rolnego na 2010 rok podatniczka wskazała działkę ewidencyjną nr 24 położoną w C. o powierzchni 0,43 ha, natomiast z wypisu z rejestru gruntów złożonego w dniu 26 sierpnia 2010r. wynika – po uwzględnieniu zmian w ewidencji gruntów – wynika, że aktualnie działka ta ma powierzchnię 0,4275 ha. Wobec powyższego zasadne jest ustalenie wysokości podatku przy przyjęciu powierzchni wykazanej w ewidencji gruntów a jeśli strona tę powierzchnię kwestionuje, to może wystąpić o zmianę w tym zakresie do właściwego organu czyli starosty powiatu.
Podatniczka A.B. – w imieniu której działają rodzice jako pełnomocnicy – złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na opisaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego i wniosła o jej zmianę w zakresie powierzchni do opodatkowania i wielkości naliczonego podatku.
W uzasadnieniu skargi podała, że nie otrzymała z Urzędu Gminy informacji – odpisu decyzji Starosty o zmianie w 2009r. powierzchni przedmiotowej działki i w związku z tym nie mogła odwołać się od tejże decyzji.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Rozpoznając wniesioną skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje
Jak wynika z ustaleń organów i zgromadzonych w aktach dokumentów, w informacji w sprawie podatku rolnego na 2003 rok wskazana została podatniczka A.B. jako właścicielka działki nr 24 położonej w C. o powierzchni 0,43 ha, takie same dane podane zostały także w informacji na 2010 rok złożonej 30 lipca 2010r.; jeśli chodzi o klasy użytków, to podano: III a – 0,21 ha, IVa – 0,22 ha.
Natomiast w Wojewódzkim Dzienniku Urzędowym Województwa Podkarpackiego z dnia 16 kwietnia 2009r. Starosta zamieścił informację z dnia 27 marca 2009r. w sprawie operatu ewidencji gruntów i budynków w obrębie ewidencyjnym C. /i w innych obrębach/ a mianowicie, że projekt operatu opisowo-kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i budynków, stał się operatem ewidencji gruntów i budynków. W informacji tej zawarte zostało pouczenie o prawie do zgłaszania – w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia – zarzutów co do danych zawartych w tejże ewidencji.
Z kolei zawiadomieniem z dnia 26 sierpnia 2010r. Starosta zawiadomił Urząd Gminy o wprowadzeniu zmian w ewidencji gruntów i budynków obrębu C. – z powołaniem się na Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów / Dz.U. nr 38 poz. 454/. Dołączony do tego zawiadomienia załącznik " Wypis z rejestru gruntów – wykaz zmian" dotyczy działki nr 24 w C. i podano w nim zmianę co do powierzchni a mianowicie, że powierzchnia tej działki wynosi po zmianie 0,4275 ha, w tym: RIIIb – 0,2206 ha, RIVa – 0,2069 ha.
Tę właśnie powierzchnię, po zmianach, organy podatkowe przyjęły w niniejszej sprawie jako postawę wymiaru podatku rolnego, przy uwzględnieniu Uchwały nr [...] Rady Gminy z dnia [...] grudnia 2009r. w sprawie obniżenia ceny 1q żyta stanowiącej podstawę obliczenia stawki podatku rolnego.
Według ustawy z dnia 15 listopada 1984r. o podatku rolnym /Dz.U. nr 136 poz. 969 z 2006r. z późn. zm./, opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne /art. 1 – dalszą część przepisu pominięto jako niemającą znaczenia w niniejszej sprawie/ a podatnikami są – między innymi – osoby fizyczne będące, właścicielami, posiadaczami samoistnymi tych gruntów /art. 3 ust.1/. Podstawę opodatkowania tym podatkiem dla gruntów pozostałych /tj. nie stanowiących gospodarstwa rolnego/ stanowi liczba hektarów wynikająca z ewidencji gruntów i budynków, przy uwzględnieniu położenia tj. okręgu podatkowego i równowartości pieniężnej żyta /art. 4 ust.1 pkt.2, ust. 3, art. 6 ust.1 pkt.2, ust. 2, ust.3/.
Z kolei w art. 21 ust.1 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne /Dz.U. nr 193 poz. 1287 z 2010r. z późn. zm./ zawarta została regulacja, że podstawą – między innymi – wymiaru podatków i świadczeń stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków.
W nawiązaniu do okoliczności przytoczonych wyżej, stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie organy podatkowe zasadnie przyjęły do obliczenia podatku dane wynikające ze zmienionej – zmodernizowanej ewidencji gruntów i budynków odnośnie działki nr 24 położonej w C., gdyż dane te są dla nich wiążące i w przypadku różnicy między danymi wynikającymi z informacji złożonej przez podatnika a danymi wynikającymi z ewidencji gruntów, przesądzające znaczenie ma treść zapisów w tejże ewidencji.
Organy podatkowe nie są uprawnione do dokonywania zmian w ewidencji gruntów, zmiany te dokonywane są w odpowiednim trybie i na podstawie określonych danych a organem uprawnionym w tym zakresie jest odpowiedni organ ewidencji tj. w tym przypadku Starosta.
Z powyższych względów Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania zaskarżonej decyzji i wobec powyższego skargę jako nieuzasadnioną oddalił w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 z późn. zm./.