Uzasadnienie
"A" spółka z o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] uchylającą decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 2013 r.
W wykonaniu zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału I z dnia 29 marca 2016 r. wezwano pełnomocnika skarżącej spółki – P. C. do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie lub przed sądami administracyjnymi, aktualnego na dzień złożenia skargi w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania oraz do nadesłania aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Następnie w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 1 kwietnia 2016 r. wezwano pełnomocnika skarżącej spółki do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłkę zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu doręczono do rąk dorosłego domownika – K. C. w dniu 4 kwietnia 2016 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma znajdującego się w aktach sprawy.
Termin do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 11 kwietnia 2016 r.
Przesyłkę zawierającą wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi awizowano po raz pierwszy w dniu 1 kwietnia 2016 r. W dniu 11 kwietnia 2016 r. przesyłkę awizowano powtórnie, a następnie zwrócono ją do Sądu z adnotacją "nie podjęto w terminie". Skoro zatem pełnomocnik skarżącej spółki przesyłki nie odebrał, należało ją uznać za doręczoną z upływem 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej tj. z dniem 15 kwietnia 2016 r. W tej sytuacji termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął z dniem 22 kwietnia 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej "p.p.s.a.", strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników.
Artykuł 37 § 1 p.p.s.a. określa natomiast, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Podnieść przy tym należy, że chodzi tutaj o pierwszą czynność procesową z udziałem tego pełnomocnika; może to być czynność polegająca na wszczęciu postępowania przez wniesienie skargi lub kolejna czynność dokonana przez tego pełnomocnika, który w trakcie trwania postępowania wstąpił do sprawy.
Jeżeli wymóg ten nie zostanie zachowany przez pełnomocnika wnoszącego pismo w sprawie, sąd, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., traktuje to uchybienie jako brak formalny pisma i wzywa pełnomocnika do jego uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, w przypadku zaś skargi - pod rygorem jej odrzucenia. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
W świetle przywołanych wyżej unormowań nie budzi wątpliwości, że warunkiem nadania skardze dalszego biegu na wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. było złożenie pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej spółki przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi, nadesłanie aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sadowego jak również uiszczenie wymaganego wpisu od skargi.
Warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest bowiem uiszczenie wpisu sądowego. Zgodnie bowiem z art. 230 § 1 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały.
Skarga jest zaś pismem wszczynającym postępowanie w myśl art. 230 § 2 p.p.s.a.
Brak wpisu uniemożliwia sądowi podjęcie jakiejkolwiek czynności. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z uwzględnieniem § 2, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W przypadku, gdy pismem jest skarga, pod rygorem jej odrzucenia – art. 220 § 3 p.p.s.a.
Pomimo prawidłowo doręczonego wezwania pełnomocnik strony skarżącej nie uzupełnił braków fiskalnych skargi. Nie uzupełniono również braków formalnych skargi.
Wobec powyższego, skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 220 § 3 p.p.s.a. należało odrzucić.