Uzasadnienie
Przedmiotem skargi J. S. jest decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...]. Zaskarżonym rozstrzygnięciem ZUS utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] marca 2017 r. nr [...], o odmowie umorzenia należności z tytułu składek za osobę prowadzącą działalność gospodarczą na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy.
W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W treści uzasadnienia skargi, nie podano jakichkolwiek okoliczności, dotyczących złożonego wniosku. Natomiast objęta skargą argumentacja podważa jedynie legalność zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), Sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest zatem we wskazanych sytuacjach szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony.
Wyjaśnienia wymaga, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wstrzymanie wykonania dotyczy bowiem sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne.
W orzecznictwie sądów administracyjnych za utrwalone należy uznać pojęcie wykonania aktu administracyjnego – jako spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Ugruntowane jest również stanowisko, że nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a ponadto nie każdy wymaga wykonania. Instytucja tymczasowej ochrony sądowej odnosi się do takich aktów, które nakładają na adresata określone obowiązki bądź przyznają uprawnienia i mogą być realizowane dobrowolnie bądź przymusowo w drodze egzekucji.
Wniosek J. S. dotyczy wstrzymania wykonania decyzji o odmowie umorzenia należności z tytułu składek za osobę prowadzącą działalność gospodarczą na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy, a zasadą jest, że z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne. Decyzja ta nie przyznaje skarżącej żadnych uprawnień, ani nie nakłada na nią żadnych obowiązków, nie wywołuje zatem bezpośrednich skutków w sferze jej praw. W tym przypadku nie można mówić o możliwości wywołania przez to rozstrzygnięcie niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Ponieważ zaskarżona decyzja nie nadaje się do wykonania, brak jest zatem możliwości jej wstrzymania zgodnie z intencją skarżącej. Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.