Uzasadnienie
W skardze na decyzję opisaną w sentencji postanowienia J.N. (dalej zwanym skarżącym) wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku PPF podał, że posiada status osoby bezrobotnej, były pracodawca pomimo prawomocnego orzeczenia sądu dotychczas nie wypłacił mu zaległego wynagrodzenia. Aktualnie dochodami jego rodziny (na utrzymaniu skarżącego pozostaje dwoje małych dzieci) jest zasiłek dla bezrobotnych (794,20 zł brutto) i wynagrodzenie żony (1700 zł brutto), która znalazła zatrudnienie w ramach prac interwencyjnych. Jako majątek skarżący wskazał udział ½ w mieszkaniu o pow. 38 m². Z akt sprawy wynika również, że rodzina skarżącego uzyskuje pewną pomoc od wspólnie zamieszkujących rodziców.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej zwaną w skrócie P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym może nastąpić, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Przedmiotowy wniosek zasługuje na uwzględnienie. Skarżący posiada ograniczone środki pieniężne pochodzące z pobieranego świadczenia dla bezrobotnych, które wraz z wynagrodzeniem żony zaspokajają podstawowe i najpilniejsze potrzeby życiowe rodziny. Wysokość dochodów, całokształt sytuacji majątkowej i życiowej prowadzi rozpoznającego wniosek do konkluzji, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych związanych z wniesionymi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargami (łącznie odnotowano wpływ trzech skarg). Rozpoznając wniosek należy uwzględnić, że skarżący zobowiązany jest do uiszczenia opłat we wszystkich zainicjowanych sprawach, których suma przekracza możliwości finansowe skarżącego.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.