Uzasadnienie
Skarżący Z. Z. wniósł do Sądu skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia (...) listopada 2009 r., nr (...), domagając się jej uchylenia.
Minister Finansów, interpretacją indywidualną z dnia (...) lutego 2010 r., nr (...), działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.,- zwanej dalej: P.p.s.a./, oraz art. 14 b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60, ze zm.) uwzględnił w całości skargę Z. Z. i zmienił zaskarżoną interpretację indywidualną z dnia (...) listopada 2009 r., uznając stanowisko podatnika za prawidłowe.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W niniejszej sprawie zaskarżona interpretacja została wyeliminowana z obrotu prawnego, w związku z tym skarga Z. Z. stała się bezprzedmiotowa. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., umorzył postępowania sądowe.
Kierując się dyspozycją art. 201 § 1 w zw. z art. 200 P.p.s.a., a także art. 41 a ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz. U. 2008 r. Nr 73 poz. 443, ze zm.) oraz § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 212, poz. 2075) Sąd zasądził na rzecz skarżącego Z. Z. od Ministra Finansów kwotę 457 zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania.