Uzasadnienie
M.C. wezwana do uzupełnienia braków formalnych wniesionej skargi, opisanej w sentencji niniejszego postanowienia, równocześnie złożyła na formularzu wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu podała, że za luty wypłacono jej zasiłek macierzyński w kwocie 555,86 zł, obciąża ją również obowiązek alimentacyjny w kwocie 220 zł, mąż pobiera rentę inwalidzką - 591 zł i na nim także ciąży obowiązek alimentacyjny w kwocie 200 zł. Na utrzymanie pozostaje skarżącej, zgodnie z jej oświadczeniem 335,86 zł. Skarżąca nie wykazała we wniosku jakiegokolwiek majątku ruchomego jak też nieruchomości. W treści formularza w rubryce nr 10 "Dochody" zadeklarowała pobory w wysokości 975,80 zł (brutto) i rentę męża - 675,10 zł (brutto). Na utrzymaniu małżonków pozostaje ich obecnie 6-miesięczny syn.
Rozpoznając wniosek stwierdzono, co następuje:
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – zwanej dalej p.p.s.a. (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym (taki charakter ma wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych) następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Należy podkreślić, że powołany przepis stanowi odstępstwo od zasady ustanowionej w art. 199 p.p.s.a., zgodnie z którym strony ponoszą koszty postępowania, związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Biorąc pod uwagę informacje zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy, rozpoznający wniosek referendarz sądowy, uznał, że skarżąca nie ma dostatecznych środków na uiszczenie ewentualnych kosztów sądowych. Na utrzymaniu skarżącej i jej męża pozostają małoletnie dzieci i wydatkom związanym z utrzymaniem rodziny należy dać pierwszeństwo. Kwoty zadeklarowanych dochodów – renty i wynagrodzenia za pracę- mogą zabezpieczyć najpotrzebniejsze wydatki związane z codziennym utrzymaniem rodziny i nie pozwoliłyby na wygospodarowanie środków na pokrycie koniecznych kosztów sądowych, o ile te by wystąpiły. Poddając zatem ocenie wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy, referendarz sądowy uznał, iż okoliczności sprawy uzasadniają wyjątkowe traktowanie o jakim mowa w powołanym wyżej przepisie.
W związku z powyższym na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.