Uzasadnienie
Skarżąca zwróciła się do Sądu o przyznanie jej prawa pomocy, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, podając w oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z pełnoletnią córką, a źródło jej dochodów stanowi wynagrodzenie ze stosunku pracy oraz przychody z prowadzonego gospodarstwa rolnego. Na córkę skarżąca pobiera alimenty, łącznie z którymi jej miesięczny dochód wynosi 4 500,36 zł.
Wymieniając stanowiące jej własność składniki majątkowe skarżąca wyszczególniła: dom jednorodzinny w Z., drugi dom w C. oraz nieruchomość rolna o pow. 30 arów.
Jeżeli chodzi o ponoszone wydatki to skarżąca zaznaczyła, że obejmują one przede wszystkim koszty utrzymania nieruchomości, a także wydatki ponoszone na zagraniczne studia córki, na który to cel wydaje miesięcznie 600 Euro.
Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 11 marca 2014 r., skarżąca została wezwana do złożenia dodatkowego oświadczenia o stanie majątkowym, poprzez przedłożenie kopii zeznania podatkowego, wyciągów z rachunków bankowych, sprecyzowanie i udokumentowanie wydatków na utrzymanie nieruchomości, zakup żywności, leków, środków czystości, a także podanie wysokości dochodów uzyskiwanych z prowadzonej działalności gospodarczej, zarejestrowanej w Centralnej Ewidencji Działalności Gospodarczej.
Skarżąca ustosunkowując się do wyżej opisanego wezwania przedłożyła kopie zeznania podatkowego A. D., niebędącego stroną toczącego się postępowania. Nie odniosła się zaś w jakikolwiek sposób do sformułowanych w wezwaniu pytań i poleceń.
Składając sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego skarżąca zakwestionowała zasadność postanowienia referendarza sądowego, w dalszym ciągu jednak nie ustosunkowała się do okoliczności, co do których została wezwana do podania dodatkowych informacji.
Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 500 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.; zwanej dalej: P.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie spełnienia przesłanek, o których mowa w powołanym wyżej przepisie, winno nastąpić poprzez złożenie pełnego, jasnego i jednoznacznego, a przez to wiarygodnego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym, umożliwiającego precyzyjne ustalenie sytuacji rodzinnej, majątkowej i możliwości płatniczych wnioskodawcy.
W niniejszej sprawie złożone przez skarżącą oświadczenie pomija wiele istotnych, z punktu widzenia oceny jej sytuacji materialnej okoliczności, takich jak chociażby struktura ponoszonych wydatków i rzeczywista wysokość dochodów. Należy bowiem mieć na względzie, że na podstawie danych z Centralnej Ewidencji Działalności Gospodarczej ustalono, iż prowadzi ona działalność gospodarczą, czego nie ujawniła w oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu. Skarżąca, mimo wezwania w tym przedmiocie, nie odniosła się do tej kwestii w jakikolwiek sposób. Pominęła ją także w sprzeciwie, składając który miała świadomość motywów, dla których odmówiono jej prawa pomocy.
W związku z tym faktem nie można przyjąć, że skarżąca wykazała, że spełnia warunki uzyskania prawa pomocy, przeciwko czemu przemawia przede wszystkim odmowa współdziałania z Sądem przy ustalaniu jej sytuacji majątkowej i zdolności płatniczych.
Natomiast na podstawie informacji podanych przez skarżącą we wniosku, z których wynika, że jest ona właścicielką działki rolnej, dwóch domów i osiąga stały dochód w wysokości 4 500 zł miesięcznie, nie sposób uznać, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., oddalono jej wniosek o przyznanie prawa pomocy.