Uzasadnienie
Przedmiotem postępowania jest skarga A sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej Skarżąca), na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie określenia spółce zobowiązania podatkowego w podatku od gier za wrzesień 2012 r.
Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, po rozpoznaniu sprzeciwu, w dniu 10 lutego 2014 r., oddalił wniosek, a Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na to postanowienie (postanowienie z dnia 1 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FZ 339/14).
Wobec powyższego aktualne stało się wezwanie Skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi. Wezwanie zostało doręczone w dniu 25 kwietnia 2014 r. a wyznaczony w nim termin upłynął bezskutecznie w dniu 2 maja 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest uiszczenie wpisu sądowego. Zgodnie bowiem z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis od niniejszej skargi, jako że jej przedmiotem są należności pieniężne, ma charakter wpisu stosunkowego, a jego wysokość oblicza się na podstawie § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., (Nr 221, poz. 2192) i wynosi 1.196 zł.
Brak wpisu uniemożliwia sądowi podjęcie jakiejkolwiek czynności.
Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, jak brzmi dalsza część przepisu, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, w przypadku gdy pismem jest skarga, pod rygorem jej odrzucenia – art. 220 § 3 P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, jak również bezskuteczny upływ wyznaczonego terminu, Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie powołanego wyżej art. 220 § 3 P.p.s.a.