Uzasadnienie
T. L. złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego przez niego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że pozostaje on we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną, a jedyne źródło ich utrzymania stanowi pobierana przez jego małżonkę renta w wysokości 1 300 zł brutto miesięcznie, gdyż on sam jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku.
Skarżący zadeklarował także, że nie ma żadnego majątku.
Z dodatkowego oświadczenia o stanie majątkowym oraz dokumentów źródłowych, przedłożonych do sprawy I SA/Rz 193/13, w szczególności wyciągu z rachunku bankowego wynika, że do dnia 25 lutego 2013 r. saldo tego rachunku wyniosło 4 240,05 zł, jednakże w tym dniu skarżący podjął z konta kwotę 4 200 zł.
Jeżeli zaś chodzi o ponoszone wydatki, to z przedłożonych przez skarżącego (w sprawie I SA/Rz 193/13) rachunków wynika, że obejmują one następujące pozycje: czynsz w wysokości 911,31 zł za trzy miesiące, telefon ok 83 zł miesięcznie, woda, kanalizacja i wywóz odpadów od 85,19 zł do 133,38 zł miesięcznie, gaz od 63,28 do 67,57 zł miesięcznie, a także prąd ok 65 zł miesięcznie.
Skarżący przedłożył także kserokopię umowy najmu mieszkania, zgodnie z którą jest on zwolniony z zapłaty czynszu, pokrywając jedynie koszty eksploatacji i napraw.
Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 400 zł.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając na uwadze wyżej wymienione okoliczności należy stwierdzić, że bieżące dochody w gospodarstwie domowym skarżącego kształtują się co prawda na niskim poziomie, jednakże nie sposób jest przyjąć, że nie jest on w stanie ponieść kosztów sądowych związanych z przedmiotową sprawą, ponieważ w dniu 25 lutego 2013 r., a więc już po wniesieniu skargi w niniejszej sprawie, podjął on ze swojego konta kwotę kilkakrotnie przekraczającą wysokość wpisu od skargi (4 200 zł). Świadczy to więc o tym, że jego twierdzenia o niemożności poniesienia kosztów sądowych, związanych z toczącym się postępowaniem, nie znajdują potwierdzenia w rzeczywistości, gdyż skarżący dysponuje odpowiednimi środkami na ten cel.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.