Uzasadnienie
Pismem złożonym dnia 3 lutego 2022 r. J.K. (dalej: skarżąca) wniosła skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...] (awizowaną w dniu 5 stycznia i doręczoną skarżącej w dniu 7 stycznia 2022 r.). W zaskarżonej decyzji organ stwierdził uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wniosek ten dotyczył decyzji organu o odmowie umorzenia skarżącej należności z tytułu składek.
W piśmie opatrzonym datą 26 marca 2022 r., zaś nadanym 28 marca 2022 r., skarżąca oświadczyła, że cofa skargę i wnosi o zawiadomienie o tym stron oraz umorzenie postępowania. Skarżąca wskazała, że jej dług wobec ZUS został spłacony, w związku z czym dalsze postępowanie nie będzie prowadzone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie miał na uwadze, co następuje.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329, dalej: P.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę, zaś sąd jest tą czynnością związany. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z kolei w myśl art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W ocenie Sądu, w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą ustawowe przesłanki wyłączające skuteczność oświadczenia skarżącej o cofnięciu skargi z dnia 26 marca 2022 r.
Mając to na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 P.p.s.a.