Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] stycznia 2012r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu odwołania "A" spółka cywilna T. P., A. S., A. H. (dalej: spółka/wnioskodawca) od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] października 2011r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Chrysler Voyager w wysokości 3.280 zł, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Na ww. decyzję Dyrektora Izby Celnej spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie.
W piśmie z dnia 6 kwietnia 2012r. spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podniesiono, iż względem spółki nie zachodzi żadna z podstaw nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności w rozumieniu art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.). Spółka podniosła, iż wykonanie zobowiązania w wysokości 3.280 zł jeszcze przed wydaniem prawomocnego wyroku może spowodować konieczność zaprzestania prowadzenia działalności przez spółkę, a zatem skutki niemożliwe do odwrócenia. Wskazano, iż spółka aktualnie przynosi straty, a w bieżących planach nie uwzględniała konieczności uiszczenia podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdów. Wykonanie obowiązku będzie możliwe tylko dzięki wyzbyciu się przez przedsiębiorstwo zasobów rzeczowych i środków trwałych nieodzownych do kontynuacji działalności w przyszłości, w szczególności posiadanych przez nią pojazdów, co w konsekwencji prowadziłoby do utraty postaw egzystencji przedsiębiorstwa na przyszłość.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2012r., poz. 270/ powoływanej dalej jako P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest uprawdopodobnienie, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę (por. postanowienia NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/2005 oraz z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004).
Wnioskodawca w niniejszej sprawie nie wykazał ustawowych przesłanek wstrzymania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu, z okoliczności faktycznych wskazanych przez wnioskodawcę nie wynika, iż zapłata zobowiązania w istocie zagraża działalności spółki, czy też egzystencji jej wspólników. Okoliczność, iż spółka odnotowała stratę podatkową, nie jest równoznaczne z tym, że znajduje się ona w trudnej sytuacji finansowej.
Ponadto, należy również wskazać, iż uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że jego uwzględnienie jest uzasadnione (por. postanowienie NSA z dnia 2 czerwca 2004 r. sygn. FZ 65/04 (niepubl.). Przedmiotowy wniosek sformułowany jest zbyt ogólnikowo, wnioskodawca nie uprawdopodobnił w sposób dostateczny i przekonywujący, iż wykonanie zaskarżonej decyzji grozi mu wyrządzeniem szkody.
W ocenie Sądu, nie zachodzi również niebezpieczeństwo spowodowania, poprzez wykonanie decyzji, trudnych do odwrócenia skutków, gdyż przedmiotem postępowania są należności pieniężne, które w razie uwzględnienia skargi podlegać będą zwrotowi w trybie przewidzianym prawem.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.