Uzasadnienie
Skargą z dnia [...] czerwca 2004 roku F.S. zaskarżył decyzję Dyrektora Izy Skarbowej o numerze [...], nie oznaczając jednak daty jej wydania. Powyższa decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 17 maja 2004 roku. Zawierała ona pouczenie o prawie jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie - za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej - w terminie 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 12 lipca 2004 roku do wskazania daty zaskarżonego rozstrzygnięcia, skarżący pismem z dnia 26 lipca 2004 roku wniósł o przedłużenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi do dnia 10 sierpnia 2004 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Obecnie (do dnia 31 grudnia 2005 roku) skarga może być wniesiona zarówno za pośrednictwem organu, którego działania (bezczynności) dotyczy, jak również bezpośrednio - do sądu administracyjnego (art. 54 § 1 p.s.a. i art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku -Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1271).
Z powyższego wynika, że w niniejszej sprawie termin do wniesienia skargi upływał skarżącemu F.S. z dniem 16 czerwca 2004 roku. Tymczasem F.S. skargę wniósł dopiero w dniu 2f czerwca 2004 roku, adresując ją do Dyrektora Izby Skarbowej. Tym samym naruszył on przepis art. 53§ 1 p.s.a.
Nadmienić nadto należy, że obowiązkiem skarżącego jest wskazanie zaskarżonej decyzji. Wymaganie to jest spełnione, jeżeli skarżący poda informacje które pozwolą ustalić o jaki akt (czynność) chodzi. Uzupełnienie braku skargi polegające na wskazaniu daty zaskarżonego rozstrzygnięcia jest ograniczone 7 -dniowym terminem wynikającym z przepisu prawa (termin ustawowy), rozpoczynającym bieg od dnia doręczenia wezwania o uzupełnienie braku i jako termin ustawowy nie podlega on przedłużeniu. Uwaga ta ma jednak znaczenie teoretyczne, gdyż - jak wyżej wspomniano - skarga została wniesiona po upływie terminu o jakim mowa w art. 53 § 1 p.s.a., co obliguje Sąd do jej odrzucenia stosownie do treści przepisu art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 16 § 2 p.s.a.