Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 8 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę L. B. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] stycznia 2012 r., Nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne.
W ustawowo przewidzianym do tego terminie L. B. wniósł sporządzoną osobiście skargę kasacyjną z równoczesnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Z uwagi na to, że we wniosku nie zakreślił zakresu wnioskowanej pomocy, referendarz sądowy wezwał o uzupełnienie wniosku w tym zakresie. W odpowiedzi na wezwanie skarżący wskazał, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 173 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012r., poz. 270 – dalej w skrócie p.p.s.a.), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Stosownie do art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego - o czym skarżący, został pouczony na rozprawie w dniu 8 maja 2012 r.
Pomimo prawidłowego pouczenia, skarżący wniósł skargę kasacyjną sporządzoną osobiście, która podlegać musiała odrzuceniu na podstawie art. 175 § 1 w zw. z art. 178 p.p.s.a.
Do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej nie mógł prowadzić skierowany do tutejszego Sądu, równocześnie ze skargą kasacyjną, wniosek o przyznanie prawa pomocy. Skarżący domagał się w nim zwolnienia od kosztów sądowych, od których zwolniony jest z mocy ustawy na podstawie art. 239 pkt 1 lit e p.p.s.a., a nie o przyznanie mu fachowego pełnomocnika.
W świetle powyższego należało orzec jak w sentencji na podstawie wyżej powołanych przepisów.