Uzasadnienie
Przedmiotem skargi R. R. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...], wydana w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2007 r.
W dniu 17 kwietnia 2018 r. pełnomocnik skarżącego nadał w urzędzie pocztowym do Sądu pismo, w którym zawarł oświadczenie o tym, że cofa skargę w sprawie o sygn. I SA/Rz 221/18 i wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Ww. oświadczenie o cofnięciu skargi zostało potwierdzone na skutek rozmowy telefonicznej z dnia 20 kwietnia 2018 r., przeprowadzonej przez asystenta sędziego WSA w Rzeszowie z adwokat D. S.-S. z Kancelarii C. i W. Sp. k. w W. Dodatkowo Sąd za pośrednictwem faxu otrzymał pismo precyzujące z dnia 20 kwietnia 2018 r., w którym pełnomocnik skarżącego potwierdził fakt cofnięcia skargi w przedmiotowej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd. Jedynie w przypadku, gdyby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub powodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, to Sąd jest zobligowany do uznania takiego cofnięcia skargi za niedopuszczalne.
W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą ustawowe przesłanki wyłączające skuteczność oświadczenia pełnomocnika R. R. o cofnięciu skargi.
W związku z powyższym, na podstawie art. 60 w związku z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., postępowanie sądowe należało umorzyć.