Uzasadnienie
J. P.. zwrócił się do Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o umorzenie postępowania egzekucyjnego.
Wskazany organ egzekucyjny postanowieniem z dnia (...) stycznia 2015 r., nr (...), umorzył postępowanie, prowadzone z wyżej opisanego wniosku J. P., podając w uzasadnieniu, że żadne postępowanie egzekucyjne nie jest aktualnie prowadzone w stosunku do skarżącego.
Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu zażalenia J. P., wniesionego na wyżej opisane rozstrzygnięcie Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, postanowieniem z dnia (...) stycznia 2016 r., nr (...), uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi egzekucyjnemu I instancji. Organ odwoławczy uznał, że Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nie rozpatrzył, pod względem merytorycznym całości wniosku J. P., pomijając tę jego cześć, która dotyczyła tytułów wykonawczych, co do których doszło do wyegzekwowania dochodzonych należności.
Skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...0 stycznia 2016 r., wniósł Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, domagając się jego uchylenia w całości, z uwagi na naruszenie przepisów prawa formalnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
W okolicznościach przedmiotowej sprawy skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] stycznia 2016 r., wniósł Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w [...], a więc organ, który rozpatrywał sprawę w pierwszej instancji. Zgodnie zaś z art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) stronami w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Tak więc spór pomiędzy stronami postępowania sądowoadministracyjnego ma charakter kontradyktoryjny, i co do zasady, może toczyć się pomiędzy organem, a stroną, powołująca się na swój interes prawny w załatwieniu sprawy.
Ponadto, w myśl art. 50 § 1 P.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.
Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że skarga Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, jest niedopuszczalna, gdyż sąd administracyjny, będąc powołanym do kontroli działania administracji publicznej, nie może rozstrzygać sporu pomiędzy organem orzekającym w I instancji, a jego organem nadrzędnym. Sądowoadministracyjna kontrola legalności działania administracji publicznej nie może bowiem sprowadzać się oceny zasadności stanowisk organów, rozstrzygających tę samą sprawę. Służy ona zaś ochronie praw stron, których interesy prawne są przedmiotem konkretnych postępowań – spraw administracyjnych. Organ I instancji, jakim jest w niniejszej sprawie Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, nie ma zaś interesu prawnego we wniesieniu skargi, gdyż w niniejszej sprawie, w której nie jest stroną, realizuje jedynie swoje władcze kompetencje. Może on co najwyżej mieć interes faktyczny w jej załatwieniu, jednakże nie uprawnia on go do wystąpienia ze skargą do sądu, co wynika z art. 50 P.p.s.a.
Zaprezentowane stanowisko znajduje wsparcie judykacyjne (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2011 r.,, sygn. II FSK 2500/10 – dost. w w CBOiS - www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z tego więc względu skarga Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Oddział, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn (niż wymienione w pkt 1-5) wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji.