Uzasadnienie
Naczelnik Urzędu Skarbowego wydał w stosunku do S.K.:
- - w dniu [...]listopada 2011r. decyzję nr [...] ustalającą temu podatnikowi podatek od spadków i darowizn w kwocie 9.678zł,
- - w dniu [...] grudnia 2011r. decyzję nr [....] ustalającą temu podatnikowi podatek od spadków i darowizn w kwocie 8.133zł.
Wymienione wyżej decyzje przesłane zostały za pośrednictwem poczty adresatowi S.k. ale zostały zwrócone nadawcy jako nieodebrane po dwukrotnym awizowaniu.
W piśmie z dnia 21 lutego 2012r. skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie zatytułowanym jako "zażalenie na Urząd Skarbowy w P.", podatnik S.K. wskazał, że tenże Urząd od 2006r. prowadził postępowanie podatkowe w sprawie darowizny ale nie doręczył mu decyzji, lecz wszczął postępowanie egzekucyjne.
Ponieważ Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie nie ma uprawnień nadzorczych w stosunku do naczelników urzędów skarbowych, lecz sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tj. Dz.U. z 14 marca 2012r. poz. 270 - powoływanej dalej jako ppsa), pismo powyższe potraktowano jako skargę na wymienioną wyżej decyzję z dnia [...] listopada 2011r. nr [...] Jako przedmiot skargi przyjęto tę właśnie decyzję, ponieważ w przedmiotowej skardze przywołano pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] lutego 2012r. w którym nowa jest właśnie o tej decyzji.
Odnosząc się do tej skargi, przede wszystkim podnieść należy, że naczelnik urzędu skarbowego jest organem podatkowym I instancji, od wydawanych przez niego decyzji przysługuje odwołanie do dyrektora izby skarbowej jako do organu odwoławczego (II instancji) i decyzja wydana przez organ odwoławczy kończy postępowanie administracyjno podatkowe (art. 13 § 1 pkt 1, pkt 2, art. 127, art. 220 § 1, § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. nr 8, poz. 60 z 2005r. z późn. zm.). Skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego może być wniesiona na taką decyzję, która zapadła po wyczerpaniu środków zaskarżenia, czyli - w nawiązaniu do okoliczności niniejszej sprawy - na decyzję wydaną przez organ II instancji na skutek odwołania wniesionego od decyzji organu I instancji (art. 52 § 1 § 2 ppsa).
Ponieważ w niniejszej sprawie podatnik nie wyczerpał toku instancji i nie doszło do wydania decyzji przez Dyrektora Izby Skarbowej w R., wniesiony przez niego do tut. Sądu skargę na decyzję organu I instancji należy ocenić jako niedopuszczalną i wobec tego podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6, § 3 w związku z art. 16 § 2 ppsa.
Opłaty skarbowej od tej skargi nie pobierano na podstawie art. 222 ppsa.