Uzasadnienie
Skarżący L. L., działający przez pełnomocnika radcę prawnego M. S., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych wydaną przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w dniu [...] stycznia 2018 r. nr [...].
Skarga ta została nadana listem poleconym w dniu 23 lutego 2018 r. (k. 5 akt sądowych). W aktach administracyjnych znajduje się dokument Urzędowego Poświadczenia Doręczenia – [...], z którego wynika, że zaskarżona interpretacja indywidualna została doręczona w dniu 23 stycznia 2018 r. – pełnomocnikowi ustanowionemu przez Skarżącego w postępowaniu administracyjnym, tj. M. S. Przedmiotowe pełnomocnictwo udzielone w dniu [...] września 2017 r. zostało załączone do wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Skargę L.L. należało odrzucić.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm., zwanej dalej P.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Na zasadzie art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
Z kolei według art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę złożoną po upływie terminu do jej wniesienia. Tak sformułowany zapis jest nakazem bezwzględnym, co oznacza, że odrzucenie skargi następuje bez względu na okoliczności sprawy. Odrzucenie skargi jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i nadania jej dalszego biegu. Stosownie zaś do art. 58 § 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Dodać jeszcze trzeba, że wskazany wyżej trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym, a więc niedopuszczalne jest jego skrócenie lub przedłużenie. Jest on również terminem prekluzyjnym, w tym znaczeniu, że jego upływ sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. odrzuca wniesioną skargę.
Jak wynika z przedłożonej dokumentacji, zaskarżona interpretacja indywidualna z dnia [...] stycznia 2018 r. została przez ten organ przesłana na adres elektroniczny pełnomocnika Skarżącego i pod tym adresem doręczona w dniu 23 stycznia 2018 r., stosownie do art. 46 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257), stanowiącego, że w przypadku doręczania pisma za pomocą środków komunikacji elektronicznej doręczenie jest skuteczne, jeżeli adresat potwierdzi odbiór pisma w sposób, o którym mowa w § 4 pkt 3, czyli na urzędowym poświadczeniem odbioru, za które uważa się dane elektroniczne dołączone do doręczonego dokumentu lub połączone z tym dokumentem, w taki sposób, że jakakolwiek późniejsza ich zmiana jest rozpoznawalna.
Zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na powyższą decyzję rozpoczął bieg dla Skarżącego w dniu 24 stycznia 2018 r. i upływał w dniu 22 lutego 2018 r.
Tymczasem Skarżący reprezentowany przez pełnomocnika złożył skargę do tut. Sądu w dniu 23 lutego 2018 r., a więc już po terminie do jej wniesienia. W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że doręczenie nastąpiło w dniu wskazanym w Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia (UPD), wygenerowanym przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.
Wskazano już wcześniej, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, stąd należało orzec jak w sentencji postanowienia.