Uzasadnienie
Skargą z dnia 29 czerwca 2004 roku A. H. zaskarżyła postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2004 roku, Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] kwietnia 2004 roku umarzającej postępowanie restrukturyzacyjne.
Dwukrotnie wezwana do usunięcia braków formalnych skargi (uiszczenia wpisu sądowego, wskazania daty zaskarżonego rozstrzygnięcia, określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego) - pierwotnie przez pełnomocnika R. H., a następnie (wskutek braku pełnomocnictwa) wezwana osobiście, A. H. braków skargi nie uzupełniła. Wezwanie kierowane do R. H. zostało doręczone uprawnionemu domownikowi 4 sierpnia 2004 roku, zaś wezwanie zaadresowane bezpośrednio do skarżącej zostało odebrane przez uprawnionego domownika R. H., ojca skarżącej, w dniu 10 września 2004 roku. Nadmienić należy, ze powyższe wezwania zawierały pouczenie o skutkach nieuzupełnienia braków skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.), sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie przy zastosowaniu przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) - zwanej dalej jako p.p.s.a.
Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a nadto zawierać między innymi wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia lub innego aktu bądź czynności oraz zawierać oznaczenie organu, którego działania łub bezczynności skarga dotyczy. Natomiast z mocy art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od skargi pobierany jest wpis.
Brak uzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi powoduje - stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. - konieczność jej odrzucenia.
W rozpatrywanej sprawie braki skargi w żądanym zakresie nie zostały uzupełnione, w związku z czym na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.