Uzasadnienie
Uzasadnienie
Skarżący wezwany do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję opisaną w niniejszym postanowieniu, wniósł o przyznanie prawa w postaci zwolnienia od kosztów sądowych, uzasadniając wniosek tym, że pobiera rentę w wysokości 967 zł, prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie posiada własnego lokalu mieszkalnego- wynajmuje mieszkanie. Podał, że spłaca kredyt w banku (rata 430 zł) Posiada majątek spadkowy w postaci działki, którą usiłuje sprzedać, by spłacić pozostałych spadkobierców.
Skarżący wezwany o dodatkowe informacje o swojej sytuacji finansowej oświadczył, że faktycznie kredyt spłata siostra skarżącego na poczet wzajemnych rozliczeń spadkowych, opłaty za energie elektryczną, prąd, gaz wliczone są w koszty wynajmu mieszkania. Pomoc rzeczową w postaci posiłków i artykułów żywnościowych według oświadczenia skarżący uzyskuje od siostry i brata. Przedłożył również zaświadczenie o korzystaniu ze świadczeń pomocy społecznej.
Rozpoznając wniosek stwierdzono, co następuje:
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., osobie fizycznej przyznane zostaje prawo pomocy z jej wniosku w zakresie częściowym, a o taki ubiega się w tej sprawie skarżący żądając zwolnienia od kosztów sądowych, jeżeli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ciężar dowodu spoczywa na stronie składającej taki wniosek.
W ocenie rozpoznającego wniosek referendarza skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych; przedstawił swoją sytuację w sposób przekonujący- załączył do wniosku zaświadczenie o pobieraniu z GOPS zasiłku, a co istotne w aktach sprawy z uwagi na przedmiot skargi – odmowę udzielenia ulgi w zapłacie podatku (PCC z tytułu działu spadku) zalegają dokumenty, na podstawie których możliwa jest ocena sytuacji skarżącego jako trudna; jest on osobą niepełnosprawną i stan zdrowia uniemożliwia podjęcie jakiejkolwiek pracy, a stopień naruszenia sprawności organizmu powoduje konieczność stałej opieki innych osób w zaspokajaniu podstawowych potrzeb, swoje potrzeby skarżący zredukował do niezbędnego minimum, co uprawdopodobnił i poniesienie kosztów niniejszego postępowania w jakimkolwiek zakresie z pewnością przekracza jego możliwości. Zasadnym zatem w rozpoznawanym przypadku jest przyznanie prawa pomocy w zakresie, o jaki wnioskował skarżący.
Mając na względzie przytoczone okoliczności, na postawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.