Uzasadnienie
Przewodniczący Wydziału I, zarządzeniem z dnia 24 lutego 2016 r., wezwał skarżącego do wykonania zarządzenia z dnia 18 marca 2015 r., dotyczącego wezwania go do do uiszczenia wpisu od skargi, w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 1 marca 2016 r. Termin do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 8 marca 2016 r. Wpis nie został uiszczony.
W terminie otwartym do uiszczenia wpisu od skargi skarżący wystąpił z wnioskiem o zmianę prawomocnego postanowienia Sądu z dnia 13 lipca 2015 r., oddalającego jego wniosek o przyznanie prawa pomocy. Był to już drugi wniosek o zmianę tego postanowienia, gdyż poprzedni, oparty na tych samych podstawach, został oddalony, postanowieniem Sądu z dnia 23 grudnia 2015 r., a Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 2 lutego 2016 r., oddalił zażalenie skarżącego na to orzeczenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a./ sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. W myśl zaś art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których, pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Mając na uwadze fakt, że skarżący, mimo wezwania, nie uiścił wpisu Sąd, kierując się treścią art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a., odrzucił jego skargę.
Sąd odrzucił skargę w przedmiotowej sprawie pomimo tego, że w terminie otwartym do uiszczenia wpisu skarżący wystąpił z ponownym wnioskiem o zmianę postanowienia, odmawiającego mu przyznania prawa pomocy. Podkreślenia wymaga, że ten ponowny wniosek oparty został na faktach tożsamych z tymi, które były już przedmiotem rozpoznania Sądu, który po ich ocenie, prawomocnym już postanowieniem, odmówił zmiany postanowienia o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy. W świetle powyższego kolejny wniosek o zwolnienie od wpisu od skargi, oparty na niezmienionych okolicznościach faktycznych, wiązałby się jedynie z nieuzasadnionym przedłużeniem postępowania w sprawie. Kierując się więc zasadą sprawności i szybkości postępowania, czemu nie sprzeciwia się uzasadniony interes strony, który nie podlegałby wcześniejszej ocenie, należało orzec jak na wstępie.