Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 1500 zł skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
W złożonym na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu podał, że dysponuje skromnym dochodem w wysokości około 2 000 zł. Z uwagi na liczne prowadzone przeciwko niemu postępowania komornicze i zobowiązania posiadane zasoby w całości przeznaczane są na bieżące potrzeby związane z utrzymaniem, w tym dotyczące zakupu żywności. Nie posiada oszczędności, gospodarstwo domowe prowadzi z synem urodzonym w 1992 r., studiującym, aktualnie odbywającym staż, z którego uzyskuje dochód 800 zł. Posiada mieszkanie o pow. 46 m2, Ośrodek Wczasowy [.], Pensjonat [.] i Hotel w R. Posiada udziały w trzech spółkach z o.o. (w każdej po 1000 udziałów o wartości nominalnej 50 zł, a jak wynika z danych z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego jest w nich jedynym wspólnikiem), z których dwie nie działają w obrocie gospodarczym i nie przynoszą dochodu. Każda ze spółek posiada natomiast nieruchomości. Wśród zobowiązań podał także kredyt inwestycyjny, podatek od nieruchomości i utrzymanie ww. obiektów oraz należności egzekwowane w postępowaniach egzekucyjnych, bez określenia konkretnych wartości.
Z uwagi na brak dostatecznych informacji o rzeczywistym stanie majątkowym wnioskodawcy, jego zdolnościach płatniczych i stanie rodzinnym, w dniu 17 sierpnia 2017 r. skierowano do niego wezwanie o złożenie dodatkowego oświadczenia i przedłożenia określonych dokumentów. Na doręczone w dniu 5 września 2017 r. wezwanie w wyznaczonym terminie, tj. do 12 września 2017 r., wnioskodawca nie udzielił odpowiedzi.
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) zwanej dalej: "Ppsa", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W ocenie referendarza sądowego wnioskodawca nie wykazał powyższych przesłanek, a zaniechanie udzielenia dodatkowych wyjaśnień i nienadesłanie żądanych dokumentów uniemożliwiło dokonanie pełnej oceny jego rzeczywistej sytuacji materialno-bytowej. Nie ulega wątpliwości, że wnioskodawca dysponuje znacznym ujawnionym majątkiem w postaci obiektów hotelarskich, w tym Hotel A. w R., z którym związane jest postępowanie sądowe. Nie ujawniając szczegółowych informacji na temat codziennych wydatków oraz wyciągów z posiadanych rachunków bankowych uniemożliwił dokonania pełnej oceny jego sytuacji materialno-bytowej. To zaś nie pozwoliło ustalić, czy poniesienie przez niego kosztów postępowania, w tym kwoty 1500 zł tytułem wpisu od skargi, może narazić jego i wspólnie gospodarujących z nim członków rodziny (syna), na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb bytowych i uszczerbek w podstawowym (koniecznym) utrzymaniu.
Z ujawnionych danych wynika jednak, że obaj posiadają bieżące dochody, które niewątpliwie pozwalają na zaspokojenie podstawowych potrzeb bytowych, a do tego wnioskodawca dysponuje majątkiem znacznej wartości. Ponadto z danych dostępnych na stronie internetowej Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej wynika, że wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą pod firmą "Przedsiębiorstwo Produkcyjno - Handlowe "G." AS" (taką też pieczątką posłużył się podpisując formularz PPF). Adres głównego miejsca wykonywania działalności to N, dodatkowych miejsc to R. ul. [.], M. nr [.] Sanatorium Uzdrowiskowe "G", M. nr.[], K. ul. P.. Jest także jedynym wspólnikiem, a więc w istocie założycielem, trzech spółek z ograniczoną odpowiedzialnością. Okoliczności te mogą zatem wskazywać, że przy tak rozległej aktywności zawodowej (gospodarczej) poniesienie kosztów postępowania sądowego nie musi odbyć się z uszczerbkiem dla koniecznego utrzymania wnioskodawcy.
Nie można było jednak ostatecznie tego ustalić w sposób niewątpliwy z powodu braku współdziałania wnioskodawcy w wyjaśnianiu jego rzeczywistej sytuacji materialno-bytowej. Z tej przyczyny, orzekając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 Ppsa, odmówiłem przyznania prawa pomocy uznając, że wykazano zaistnienia okoliczności wynikających z art. 246 § 1 pkt 2 Ppsa.