Uzasadnienie
W zgłoszeniach celnych dokonanych w 2000r. spółka z o.o. "A" /nazwa obecna/ wykazała importowane leki /farmaceutyki/ i podając ich określone wartości celne obliczyła w poszczególnych zgłoszeniach podatek od towarów i usług w kwotach: 1/ 6.034,30 zł, 2/ 298.840,40 zł, 3/ 190.546,20 zł, 4/ 78.857,90 zł, 5/ 57.046 zł, 6/ 351.445,70 zł, 7/ 120.848,30 zł, 8/ 7.834,50 zł, 9/ 465.246,30 zł, 10/ 48.713,80 zł, 11/ 113.271,70 zł, 12/ 281.124,70 zł, 13/ 327.738,60 zł, 14/ 202.977,50 zł, 15/ 247.766,40 zł, 16/ 187.198,60 zł, 17/ 826,40 zł, 18/ 221.945,90 zł, 19/ 304.083,30 zł, 20/ 264.368,20 zł, 21/ 36.990,80 zł, 22/ 124.992,70 zł, 23/ 4.776 zł, 24/ 192.862,30 zł, 25/ 11.409,90 zł, 26/ 251.705,30 zł, 27/ 253.073,60 zł, 28/ 64.143,70 zł, 29/ 85.471 zł, 30/ 121.830,60 zł, 31/ 29.227 zł, 32/ 273.276,30 zł, 33/ 78.576,10 zł, 34/ 7.078,10 zł, 35/ 168.978 zł, 36/ 93.573,20 zł, 37/ 75.028,30 zł, 38/ 146.357 zł, 39/ 154.833,70 zł, 40/ 95.787,50 zł.
Przedmiotowe zgłoszenia uznane zostały przez organy celne za nieprawidłowe w zakresie określenia wartości celnej na skutek czego organy celne wydały decyzje określające te wartości w niższych kwotach niż podane w zgłoszeniach celnych, zaś skargi kasacyjne spółki z o.o. "A" /zwanej dalej spółką/ od wyroków Sądu Wojewódzkiego w Rzeszowie oddalających skargi na te decyzje, oddalone zostały przez Naczelny Sąd Administracyjny.
W związku z obniżeniem wartości celnej importowanych leków /farmaceutyków/ organ celny I instancji postanowieniami z dnia 7 stycznia i 2 września 2005r. wszczął z urzędu postępowania w sprawie określenia kwoty podatku od towarów i usług w prawidłowych wysokościach i następnie wydał decyzje określające kwoty tegoż podatku, które to decyzje zostały utrzymane w mocy /lub uchylone i zmienione/ wskazanymi w sentencji postanowienia decyzjami organu II instancji tj. Dyrektora Izby Celnej.
W decyzjach tych /niżej podano daty i numery decyzji organu II instancji/ kwoty podatku od towarów i usług określone zostały w kwotach niższych, niż w zgłoszeniach celnych a mianowicie /w kolejności odpowiadającej kolejności kwot wymienionych na wstępie/ w kwotach odpowiednio:
1/ 3.928,80 zł – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 2/ 208.824,40 zł - z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 3/ 123.855,10 zł – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 4/ 51.257.60 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr(...), 5/ 37.080,20 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 6/ 260.845,90 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 7/ 78.551,40 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 8/ 5.092,40 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 9/ 318.861,70 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 10/ 31.663,90 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 11/ 73.626,10 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 12/ 194.556,50 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 13/ 225.358,40 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 14/ 178.465,10 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 15/ 161.048,20 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 16/ 121.679,10 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 17/ 537,20 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 18/ 179.227,30 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 19/ 221.380,50 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 20/ 199.246,10 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 21/ 24.044 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 22/ 81.245,20 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 23/ 3.104.40 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 24/ 125.361 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 25/ 7.416,40 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 26/ 178.198.60 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 27/ 164.497,90zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 28/ 41.693,40 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 29/ 83.059,20 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 30/ 79.181,90 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 31/ 18.997.60 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 32/ 177.630 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 33/ 69.001,90 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 34/ 4.600,80 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 35/ 109.835,70 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 36/ 60.822,60 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 37/ 48.768,40 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 38/ 103.670, 50 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 39/ 100.641,90 zł, – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...), 40/ 83.895, 20 zł – z dnia (...) lutego 2006r. nr (...),
Spółka z o.o. "A" - w imieniu której działa ustanowiony pełnomocnik adwokat – złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargi na wszystkie przedmiotowe decyzje organu II instancji wnosząc o uchylenie tychże decyzji – oraz decyzji organu I instancji – jako opartych na błędnej podstawie prawnej, bo w istocie takiej podstawy brak a nadto wydanej z naruszeniem przepisów o przedawnieniu oraz przepisów postępowania. Odnośnie wartości przedmiotu zaskarżenia w poszczególnych skargach zawarto sformułowanie: "Wartość przedmiotu zaskarżenia: nie dotyczy", nie uiszczono też jakiejkolwiek opłaty sądowej /wpisu/ od żadnej ze skarg; w odpowiedziach na skargi Dyrektor Izby Celnej odnośnie wartości przedmiotu sporu również zawarł stwierdzenie: " nie dotyczy".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje
Zgodnie z art. 230 i art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 z późn. zm./ - powoływanej dalej jako p.s.a.- od skargi wniesionej do sądu administracyjnego I instancji powinien być uiszczony wpis, który w przypadku gdy przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, jest wpisem stosunkowym, natomiast w pozostałych sprawach jest wpisem stałym. Jeśli od skargi należny jest wpis stosunkowy i nie zostanie on uiszczony, to sąd ma obowiązek wezwać skarżącego o jego uiszczenie bez względu na to, czy skargę wnosi strona samodzielnie, czy też działający w jej imieniu pełnomocnik w tym także będący radcą prawnym lub adwokatem.
Natomiast w przypadku, gdy skarga taka podlega wpisowi stałemu, to o jego uiszczenie sąd wzywa stronę lub działającego w jej imieniu pełnomocnika niebędącego radcą prawnym lub adwokatem / art. 220 § 1 p.s.a./. Jeśli jednak skarga od której należny jest wpis stały, wnoszona jest przez adwokata lub radcę prawnego a wpis taki nie zostanie uiszczony zgodnie z treścią art. 219 § 1 p.s.a tj. przy wniesieniu tejże skargi do sądu, to sąd na podstawie art. 221 p.s.a. zobowiązany jest do jej odrzucenia bez uprzedniego wzywania o jego uiszczenie. Wprawdzie według unormowania zawartego w § 5 ust. 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 221 poz. 2193/ wpis traki tj. wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie po przekazaniu skargi sądowi, jednakże Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 7 marca 2006r. sygn. SK 11/05 /Dz.U. nr 45 poz. 322 z dnia 17 marca 2006r./ orzekł, iż powołany bezpośrednio wyżej przepis jest niezgodny z art. 221 p.s.a. oraz z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W wyroku tym Trybunał orzekł także, iż art. 219 § 2 i art. 221 p.s.a. są zgodne z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, zaś art. 180 p.s.a. jest zgodny z art. 45 ust.1 i art. 78 Konstytucji RP.
Ponieważ w wyroku tym Trybunał nie określił terminu utraty mocy obowiązującej wskazanego wyżej niekonstytucyjnego przepisu Rozporządzenia / art. 71 ust.2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997r. o Trybunale Konstytucyjnym – Dz. U. nr 102 poz. 643 z późn. zm./, to zgodnie z art. 190 ust. 3 Konstytucji RP, wyrok ten wchodzi w życie z dniem ogłoszenia czyli z dniem 17 marca 2006r. /art. 79 ust.1 cyt. ustawy o Trybunale Konstytucyjnym, art. 6 ust.1, art. 8, art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2000r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych – Dz.U. nr 190 poz. 1606 z 2005r. z późn. zm./.
W niniejszych sprawach skargi przesłane zostały do organu II instancji w dniach 20 i 23 marca 2006r. /data nadania pocztowego / a więc niewątpliwie po dacie ogłoszenia powołanego wyżej wyroku i – jak wskazano wyżej – w skargach tych nie wskazano należności pieniężnej jako wartości przedmiotu zaskarżenia a strona skarżąca kwestionuje w ogóle dopuszczalność określania podatku od towarów i usług w kwocie niższej niż wskazana w zgłoszeniu celnym i zapłaconej przez nią w tej wyższej kwocie. Zaskarżonymi decyzjami utrzymano w mocy /lub zmieniono/ decyzje organu I instancji jedynie określające kwoty tego podatku w niższej kwocie, niż obliczono to w zgłoszeniach celnych, przy czym z akt spraw wynika, że kwoty zostały zapłacone w wysokościach wskazanych w zgłoszeniach celnych.
W związku z tym w ocenie Sądu przyjąć należy, że w niniejszej sprawie istotnie przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna jako podatek w rozumieniu art. 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa / Dz.U. nr 8 poz. 60 z 2005r. z późn. zm./ czyli świadczenie pieniężne na rzecz Skarbu Państwa. Strona skarżąca na mocy zaskarżonych decyzji nie jest bowiem ani zobowiązana do zapłaty określonych kwot, ani też nie domaga się ona /w tym postępowaniu/ zwrotu na swoją rzecz jakiejkolwiek kwoty a określenie przez organy celne prawidłowej – według ich oceny – kwoty podatku od towarów i usług jest wprawdzie wyrażone w pieniądzu ale w okolicznościach niniejszej sprawy oznacza, że do takiej wysokości skarżąca prawidłowo spełniła już swój obowiązek podatkowy.
Zauważyć jednak przy tym należy, że według uregulowań zawartych w poprzednio obowiązującej ustawie z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług /Dz.U. nr 11 poz. 50 z późn. zm./, jak i w obecnie obowiązującej ustawie z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług /Dz.U. nr 54 poz. 535 z późn. zm./, podatek ten w przypadku importu jest równocześnie podatkiem naliczonym w kwocie wynikającej z dokumentu celnego /odpowiednio: art. 19 ust.2, art. 86 ust. 2 pkt.2/. W związku z tym podatnikowi – co do zasady - przysługuje prawo do obniżenia o tę kwotę podatku należnego i wobec tego jego wysokość jest elementem ogólnego określenia zobowiązania lub podatnika za okres rozliczeniowy w tym podatku.
Wobec powyższego przyjąć należy, że w niniejszej sprawie od skargi należny był wpis stały, przy czym nie był to wpis wskazany w § 2 ust.3 pkt. 12 cyt. Rozporządzenia tj. w kwocie 500 zł z zakresu zobowiązań podatkowych, lecz wpis określony w § 2 ust. 6 tj. w kwocie 200 zł należny w sprawach skarg niewymienionych w § 2 ust.1 – 5. Zobowiązanie podatkowe dotyczy bowiem zapłaty przez podatnika na rzecz Skarbu Państwa itd. podatku w określonej kwocie, terminie i miejscu / art. 5 cyt. Ordynacji podatkowej/ a w niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia nie jest zobowiązanie spółki do zapłaty jakiejkolwiek kwoty.
W ocenie Sądu nie byłoby uzasadnione traktowanie różnicy pomiędzy podatkiem zapłaconym przez stronę skarżącą według zgłoszenia celnego a podatkiem określonym obecnie w decyzji jako należności pieniężnej, skoro jest to różnica dodatnia w tym znaczeniu, że skarga nie kwestionuje tej wyższej kwoty już zapłaconej a samo postępowanie zostało wszczęte z urzędu, zaś rozliczenie podatku za dany okres rozliczeniowy nie może być dokonane przez organ celny, lecz przez organ podatkowy /w szczególności także w zakresie ewentualnego zwrotu podatku – art. 39 cyt. ustawy z dnia 11 marca 2004r./
W uwzględnieniu naprowadzonych wyżej okoliczności, Sąd w oparciu o art. 221 w związku z art. 220 § 3 i art. 219 p.s.a. postanowił o odrzuceniu wymienionych wyżej skarg spółki.