Uzasadnienie
Skarżący, wnosząc do Sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) grudnia 2014 r., zwrócił się jednocześnie, w treści skargi, o przyznanie mu prawa pomocy, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych. Mając na uwadze, że jego wniosek nie został złożony na urzędowym formularzu, skarżący został wezwany do uzupełnienia tego braku formalnego, poprzez złożenie wniosku na urzędowym formularzu PPF, w terminie 7 dni, od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone skarżącemu, w dniu 9 kwietnia 2015 r. Termin do wykonania wezwania upływał z dniem 16 kwietnia 2015 r. Zarządzenie nie zostało wykonane w zakreślonym terminie.
W dniu 20 kwietnia 2015 r., tj. po upływie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy, wpłynęło do Sądu pismo procesowe skarżącego, wraz z jego wnioskiem o przyznanie prawa pomocy (datowanym na 14 kwietnia 2014 r.), złożonym na urzędowym formularzu PPF. Przesyłka zawierająca przedmiotowe dokumenty została nadana w placówce pocztowej operatora niebędącego operatorem wyznaczonym, w dniu 15 kwietnia 2015 r (data stempla pocztowego).
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie, postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2015 r., sygn. I SA/Rz 268/150, pozostawił wniosek skarżącego, zawarty w skardze, bez rozpoznania. Skarżący wniósł sprzeciw od przedmiotowego zarządzenia, jednocześnie złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, tj. wniosek z 7 maja 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 260 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
W związku z powyższym postanowienie referendarza sądowego z dnia 20 kwietnia 2015 r. straciło moc, a wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, zawarty w skardze, podlega rozpoznaniu przez Sąd.
Stosownie do art. 252 § 2 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zostać złożony na urzędowym formularzu, według ustalonego wzoru. Wnioskodawca, który nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu jest wzywany do uzupełnienia tego braku, poprzez złożenie wniosku w siedmiodniowym terminie na stosownym druku - w wypadku osoby fizycznej – druku PPF. Konsekwencją niezastosowania się do wezwania w zakreślonym terminie, jest pozostawienie takiego wniosku bez rozpoznania (art. 257 P.p.s.a.).
Zgodnie z art. 83 § 3 P.p.s.a., oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego, w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2012 r., poz. 1529, zwane dalej Prawem pocztowym) lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Definicja operatora wyznaczonego zawarta jest w art. 3 pkt 13 Prawa pocztowego, który stanowi, że przez to pojęcie należy rozumieć operatora pocztowego obowiązanego do świadczenia usług powszechnych. Przepisy Prawa pocztowego zawierają ponadto szczegółowe regulacje odnośnie sposobu wyłaniania operatora wyznaczonego, jednakże przepisy przejściowe tego aktu prawnego, a konkretnie art. 178 ust. 1 Prawa pocztowego stanowi, że Poczta Polska S A pełni obowiązki operatora wyznaczonego w okresie 3 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Prawo pocztowe weszło w życie 1 stycznia 2013 r. (art. 193 Prawa pocztowego), tak więc Poczta Polska SA posiada status operatora wyznaczonego do końca 2015 r.
Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy, w kontekście wyżej przytoczonych regulacji, stwierdzić należy, że nadanie przez skarżącego przesyłki zawierającej pismo procesowe i uzupełniony (na urzędowym formularzu) wniosek o przyznanie prawa pomocy w placówce pocztowej innego operatora niż operator wyznaczony nie może być potraktowane jako złożenie tych pism w terminie ich wysłania. Skutek taki wystąpiłby bowiem jedynie wówczas, gdyby przesyłka ta została nadana w placówce Poczty Polskiej SA. W sytuacji natomiast, w której strona zdecydowała się na skorzystania z usług innego operatora, za datę złożenia pism uznać należy datę ich wpływu do Sądu.
W niniejszej sprawie wysłana przez skarżącego przesyłka, za pośrednictwem operatora, który nie jest operatorem wyznaczonym, dotarła do Sądu dopiero 20 kwietnia 2015 r., a więc po upływie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku, który to termin minął z dniem 16 kwietnia 2015 r. Z tego więc względu wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, jako nieuzupełniony w siedmiodniowym terminie, winien zostać pozostawiony bez rozpoznania, zgodnie z art. 257 P.p.s.a.
Niezależnie od powyższego, w tym miejscu należy zaznaczyć, że pozostawienie bez rozpoznania wniosku zawartego w skardze, pozostaje bez wpływu na rozpoznanie kolejnego wniosku skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy, tj. wniosku z dnia 7 maja 2015 r.
Mając na uwadze powyższe, Sąd, na podstawie art. 257 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.