Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2017r. nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego z dnia [...] grudnia 2016r. określającą skarżącemu Z.G. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2015r. w kwocie 322 zł.
W piśmie procesowym z dnia 22 czerwca 2017r., skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, stwierdzając że jej wykonanie spowoduje znaczne szkody majątkowe, na skutek utraty dobrego wizerunku i zaufania banku rozpatrującego wniosek kredytowy, a także spowoduje trudne do odwrócenia skutki w postaci nasilenia ciężkich chorób serca i tarczycy. Do wniosku skarżący załączył kopie recept.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest uprawdopodobnienie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, na skutek wykonania nieprawomocnej jeszcze decyzji. Co do zasady chodzi tutaj o szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub uprawdopodobnienie możliwości zaistnienia innych trudnych do odwrócenia skutków, przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę.
Wnioskodawca wskazał okoliczności mogące, co do zasady, odpowiadać ustawowym przesłankom wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu jednak, związek przyczynowo-skutkowy, na który powołuje się skarżący pomiędzy wskazanymi okolicznościami a wysokością zobowiązania podatkowego nie został przez skarżącego nawet uprawdopodobniony.
Wysokość określonego podatnikowi zobowiązania podatkowego w sprawie to kwota 322 zł., w tym kwota zaległości podatkowej to 84 zł. Obowiązku zapłaty zobowiązania podatkowego w takiej wysokości nie sposób uznać za okoliczność mogącą zaważyć o wiarygodności kredytowej skarżącego ani spowodować nasilenie procesów chorobowych. W ocenie Sądu nie ma też podstaw do stwierdzenia, że wykonanie zobowiązania będzie wymagało zajęcia rachunku bankowego.
Tym samym nie sposób uznać, że w sytuacji faktycznej skarżącego, na skutek wykonania zaskarżonej decyzji, istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, bądź też spowodowania innych, trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem postępowania są należności pieniężne, które w razie uwzględnienia skargi podlegać będą zwrotowi w trybie prawem przewidzianym.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.