Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 24 maja 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę Spółki na opisaną w sentencji decyzję. W dniu 14 czerwca 2018 r. doręczono stronie skarżącej odpis wyroku z uzasadnieniem, a w dniu 25 czerwca 2018 r. Spółka zgłosiła wniosek o przyznanie prawa pomocy zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie pełnomocnika.
W złożonym oświadczeniu podano, że sprawa ma charakter skomplikowany, a żaden ze znanych wnioskodawcy adwokatów i radców prawnych nie podjął się sporządzenia skargi kasacyjnej. Kapitał zakładowy Spółki wynosi 50.000 zł, wartość środków trwałych 62.505 zł. Miniony rok zakończyła stratą (11.169,49 zł). Zobowiązania określono na 25.400 zł, środki w kasie 58,52 zł, należności 6.033 zł (dane na dzień 31.12.2017 r.).
W odpowiedzi na wezwanie do złożenia dodatkowego oświadczenia i dokumentów nadesłano do akt: kopię zeznania CIT-8 za 2017 r. i 2016 r., rachunek zysków i strat za 2017 r. i 2016 r., bilans na 31.12.2017 r. i 31.12.2017 r. Nie udzielono natomiast odpowiedzi na temat źródła pokrycia dotychczasowych kosztów sądowych, nie wskazano daty wymagalności wierzytelności opiewającej na 6.033 zł, nie odniesiono się do zapytania o rachunki bankowe, deklaracji VAT, bilansu po okresie pierwszego kwartału 2018 r. i rachunku zysku i strat za pierwszy kwartał 2018 r., wykazu środków trwałych z ich wyceną oraz raportów kasowych odzwierciedlających stan środków w kasie na koniec maja i czerwca 2018 r.
Stosownie do art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) zwanej dalej: "Ppsa", prawo pomocy osobie prawnej w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
W ocenie referendarza sądowego Spółka przesłanek tych nie wykazała, a nie wywiązując się w pełni z obowiązku wynikającego z wezwania z dnia 28 czerwca 2018 r. uniemożliwiła poznanie rzeczywistej jej sytuacji majątkowej i zdolności płatniczych, czym uchybiła dyspozycji art. 255 Ppsa. Brak odpowiedzi na niektóre pytania sformułowane w wezwaniu powoduje, że nie można było ustalić m.in. jakie Spółka osiąga aktualnie obroty, jak wygląda jej sytuacja materialna i zdolności płatnicze po pierwszym kwartale 2018 r., jaki posiada majątek (w szczególności w zakresie odnoszącym się do przedmiotu postępowania związanego z posiadanym budynkiem i nieruchomością gruntową), ile w rzeczywistości posiada gotówki w kasie i z jakiego źródła pozyskała środki na uregulowanie dotychczas tytułem opłat sądowych kwoty 300 zł.
Mając na względzie powyższe uznałem, że brak było podstaw do przyznania Spółce prawa pomocy w żądanym zakresie. Nie wykazano bowiem, że nie ma ona dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania, a tylko to pozwalałoby zwolnić ją od obowiązku wynikającego z art. 199 Ppsa, tj. od konieczności poniesienia kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym. Zresztą, głównym artykułowanym przez Spółkę motywem zgłoszenia wniosku o prawo pomocy nie był brak środków, lecz to, że żaden ze znanych wnioskodawcy radców prawnych i adwokatów nie chciał podjąć się sporządzenia skargi kasacyjnej. Ta okoliczność nie jest jednak przesłanką przyznania prawa pomocy. Instytucja ta nie może być zaś wykorzystywana do ochrony prywatnego majątku, ponieważ jej celem jest zapewnienie dostępu do sądu podmiotom, które nie mogłyby go sobie zapewnić przy wykorzystaniu wszystkich swoich możliwości i środków. Okoliczności takich w relacji do Spółki nie można było stwierdzić wobec nieprzedłożenia wszystkich żądanych przez referendarza dokumentów.
Wobec tego, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w zw. z art. 255 Ppsa, postanowiłem odmówić uwzględnienia wniosku.