Uzasadnienie
Występując o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, J. P. podał w oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną, a ich dochód stanowi pobierana przez niego emerytura w wysokości 1 788 zł brutto miesięcznie oraz emerytura jego małżonki, wynosząca 1 577 zł brutto miesięcznie.
Jeżeli chodzi o zgromadzony majątek, w oświadczeniu wymieniono jedynie samochód osobowy Honda Civic, rok prod. 1997.
W związku z faktem, że złożone oświadczenie nie pozwala na dokonanie pełnej i jednoznacznej oceny sytuacji majątkowej skarżącego, zwłaszcza z uwagi na nieprzedstawienie wysokości ponoszonych wydatków na utrzymanie domu, zakup żywności, leków i środków czystości, zarządzeniem z dnia 18 czerwca 2012 r., wezwano skarżącego do złożenia dodatkowego oświadczenia, między innymi poprzez przedłożenie zestawienia wydatków i dokumentów potwierdzających ich wysokość, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 21 czerwca 2012 r., jednakże nie przedłożył on dodatkowego oświadczenia w zakreślonym terminie.
W tym miejscu należy zaznaczyć, że na podstawie art. 239 pkt 1 e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej: p.p.s.a.) skarżący korzysta w niniejszej sprawie z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych, w związku z tym jego wniosek w tym zakresie jest bezprzedmiotowy. Rozpoznaniu podlega natomiast wniosek o ustanowienie dla skarżącego adwokata, czyli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ciężar wykazania spełnienia przesłanki o której mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. spoczywa na wnioskodawcy, który w tym celu winien złożyć kompletne, wyczerpujące oraz wiarygodne oświadczenie o swoim stanie rodzinnym i majątkowym, zwierające informacje na temat zgromadzonych zasobów majątkowych, wysokości uzyskiwanych dochodów oraz ponoszonych wydatków. W sytuacji, w której złożone oświadczanie nie zawiera tych wszystkich informacji, jest niejasne lub budzi wątpliwości, co do poszczególnych jego elementów, wnioskodawca jest zobowiązany do złożenia, na wezwanie sądu lub referendarza, dodatkowego oświadczenia oraz przedłożenia wskazanych w wezwaniu dokumentów.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że złożone przez skarżącego, na urzędowym formularzu, oświadczenie nie pozwala na dokonanie pełnej oceny jego sytuacji majątkowej, gdyż nie zawiera niezbędnych w tym celu informacji, dotyczących wysokości ponoszonych wydatków. W związku z tym niezbędne było więc zwrócenie się do niego o przedłożenie dodatkowego oświadczenia, na podstawie którego możliwe byłoby wyjaśnienie wszystkich wątpliwości w tym zakresie. Skarżący jednakże nie ustosunkował się do przedmiotowego wezwania w jakikolwiek sposób, w związku z czym nie sposób przyjąć, że wykazał on, że nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika w sprawie.
W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, w zw. z art. art. 258 § 2 pkt 7, orzeczono jak w sentencji.