Uzasadnienie
Decyzją z dnia 28 marca 2022 r., nr SKO.4140.177.632.2022 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krośnie (dalej: organ odwoławczy, organ II instancji, SKO), po rozpatrzeniu odwołania J. P. (dalej: skarżący, podatnik), od decyzji Burmistrza [...] (dalej organ I instancji) z 4 lutego 2022 r., nr FP.3121.19.39.51.2022, w przedmiocie ustalenia skarżącemu zobowiązania podatkowego w podatku rolnym za 2022 r., w wysokości [.] zł, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
Burmistrz [...], decyzją z 4 lutego 2022 r., ustalił skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku rolnym na 2022 r., w wysokości [...] zł.
Jako przedmiot opodatkowania w decyzji wskazano użytki rolne o pow. 2,8463 ha, co stanowi 1,4269 ha przeliczeniowego. Podstawę opodatkowania organ przyjął w wielkości areału, wynoszącego 1,2736 ha. Wyliczona wysokość zobowiązania, według stawki w kwocie [...] zł od hektara, wyniosła właśnie [...] zł. Kwota ta, pomniejszona o wartość ulg, w wysokości [...] zł, wyniosła [...] zł.
W aktach sprawy organu I instancji zalegają informacje z rejestru gruntów, zgodnie z którymi pow. poszczególnych działek wynosi:
- - działki nr [...] – 0,1128 ha,
- - działki nr [...] – 1,4497 ha,
- - działki nr [...] - 1,2838 ha,
W odwołaniu od przedmiotowej decyzji podatnik stwierdził, że pow. działki nr [.] (0,12 ha) od 2005 r. jest inna niż wcześniej wymierzona przez geodetę. W jego ocenie uszczuplono działkę, a gmina winna to uregulować.
W odniesieniu do działki nr [...]skarżący stwierdził, że w związku z poszerzeniem drogi i uszczupleniem działki od strony kolei, jej pow. wynosi 1,36 ha i ta pow. winna być uwzględniona do opodatkowania.
Zdaniem skarżącego geodeci dodali 1 ar do działki nr [...], mającej mieć 1,27 ha.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krośnie, po rozpatrzeniu odwołania podatnika, decyzją z 28 marca 2022 r., utrzymało w mocy decyzję Burmistrza [...].
Organ II instancji stwierdził, że w zakresie danych, co do pow. i klasyfikacji gruntów, organy podatkowe bazują na informacjach z rejestru gruntów. Przedmiotowa ewidencja jest bowiem urzędowym źródłem informacji w omawianym zakresie, co wynika z art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1990 z późn. zm., zwanej dalej Prawem geodezyjnym).
Zdaniem organu odwoławczego wysokość zobowiązania podatkowego skarżącego wyliczona została prawidłowo, jako iloczyn pow. przeliczeniowej gruntów i równowartości ceny skupu 2.5 q żyta, obliczonej według średniej ceny skupu.
W kwestii podnoszonych przez skarżącego zarzutów organ II instancji stwierdził, iż organy podatkowe nie mogą same czynić ustaleń w przedmiocie danych wynikających z ewidencji gruntów. Nie są także uprawnione do ich weryfikowania.
Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie z 28 marca 2022 r. wniósł podatnik zarzucając, że została ona wydana z rażącym naruszeniem prawa. Zwrócił uwagę na nieprawidłowości w funkcjonowaniu organów i niewłaściwe traktowanie przez Burmistrz [...] rolników. Niekompetencję zarzucił także organowi odwoławczemu.
W związku z tym skarżący zwrócił się do Sądu o nakazanie wymierzenia działek przez geodetów.
Samorządowego Kolegium Odwoławcze w Krośnie, w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Przedmiotem skargi w niniejszym przypadku była decyzja dotycząca ustalenia skarżącemu zobowiązania podatkowego w podatku rolnym. To rozstrzygnięcie, z inicjatywy skarżącego, zostało poddane kontroli sądowej, pod kątem jej zgodności z prawem.
W zakresie kontroli legalności, między innymi decyzji administracyjnych, Sąd jest zobligowany był do zweryfikowania prawidłowości przedmiotowej decyzji, nie tylko w zakresie wynikającym z podniesionych w skardze zarzutów, ale kompleksowo, również z punktu widzenia innych aspektów sprawy. Zgodnie bowiem z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57 a.
Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie Sąd nie stwierdził dopuszczenia się przez ten organ naruszeń prawa, które, w myśl art. 145 § 1 P.p.s.a., wiązałyby się z koniecznością uchylenia decyzji.
Rozstrzygające niniejszą sprawę organy zebrały adekwatny i niezbędny, z punktu widzenia okoliczności sprawy materiał dowodowy oraz dokonały należytej jego oceny, której w żadnym względzie nie można przypisać cech dowolności. Tak samo prawidłowo przyjęły wielkość podstawy opodatkowania i wyliczyły wysokość zobowiązania podatkowego skarżącego, za 2022 r., w oparciu o prawidłową stawkę.
Skarżący, kwestionując zgodność z prawem zaskarżonej decyzji, z powodu nieprawidłowo przyjętej podstawy opodatkowania, a w konsekwencji także wysokość ustalonego mu zobowiązania podatkowego zarzucił, że organ w tym zakresie oparł się na nieprawidłowych danych, co do powierzchni należących do niego działek rolnych. W tym aspekcie stwierdził bowiem, że w istocie są one inne niż te wynikające z ewidencji gruntów. W przypadku bowiem dwóch działek organ, zdaniem skarżącego, dokonał uszczuplenia ich powierzchni, w przypadku zaś jednej, nieuzasadnionego jej zwiększenia.
Odnosząc się do tych zarzutów stwierdzić należy, że nie zasługują one na uwzględnienie. Jak to bowiem słusznie zauważyło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krośnie, zgodnie z art. 21 ust. 1 Prawa geodezyjnego, podstawę wymiaru podatków stanowią dane z ewidencji gruntów. W związku z tym, w ramach ustalania czy też określania zobowiązań podatkowych, właściwe do tego organy nie mogą opierać się w tym względzie na własnych ustaleniach, pomijając dane z ewidencji gruntów. Danymi tymi organy podatkowe są bowiem związane, a weryfikacja wynikających z nich wielkości możliwa jest jedynie w sytuacjach wyjątkowych, w szczególności takich, w których podważające te zapisy informacje wynikają z innych rejestrów o charakterze publicznym czy dokumentów urzędowych.
W niniejszym przypadku z sytuacją tego rodzaju nie mamy jednak do czynienia, jako że twierdzenia skarżącego, odnośnie innej, niż wynikająca z ewidencji gruntów powierzchni jego działek, oparte są wyłącznie na jego twierdzeniach, nieznajdujących oparcia w jakichkolwiek dokumentach czy publicznych rejestrach. W istocie więc te twierdzenia są gołosłowne i jako takie nie mogą stanowić podstawy dokonanych ustaleń.
Podważając prawidłowość przyjętych przez organy należących do niego działek rolnych, skarżący stwierdził, że w dwóch przypadkach ich areał jest w rzeczywistości większy. Zmniejszenie ich powierzchni jest zaś rezultatem bliżej nieokreślonych nieprawidłowości, po stronie organów.
Odnosząc się do tych stwierdzeń zaznaczyć należy, że, zarzucając przyjęcie do opodatkowania działek rolnych, o mniejszej lub większej od rzeczywistej ich powierzchni, w sytuacji związania organu danymi zawartymi w ewidencji gruntów, skarżący w rzeczywistości dąży nie tyle do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji podatkowej, co do doprowadzenia do korekty zapisów w ewidencji gruntów. Na to wskazuje również jego żądanie, odnośnie nakazania organowi wymierzenia działek. Zrealizowanie tego celu nie może jednak nastąpić w postępowaniu podatkowym, albowiem zagadnienie to wykracza poza zakres przedmiotowy niniejszej sprawy, który obejmuje jedynie kwestie podatkowe. Sąd nie może więc zobowiązać organu do doprowadzenia do korekty danych w ewidencji gruntów.
Skoro więc skarżący twierdzi, że powierzchnia jego działek w rzeczywistości jest większa lub mniejsza od tej odnotowanej w ewidencji gruntów, a zapisy tej ewidencji są niewłaściwe, to powinien wystąpić o korektę zamieszczonych tam danych, w odpowiednim trybie. Celu tego nie może bowiem osiągnąć, kwestionując legalność decyzji, w przedmiocie ustalenia mu zobowiązania podatkowego w podatku rolnym.
Tak więc mając na względzie powyższe i nie znajdując podstaw do zakwestionowania zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Sąd, na postawie art. 151 P.p.s.a., oddalił skargę.