Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga BK na opisane w sentencji postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych – Oddział w.
Z odpowiedzi na skargę udzielonej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych – Oddział w oraz treści zaskarżonego postanowienia wynika, że skarżąca ubiegała się o przyznanie świadczenia postojowego, o jakim mowa w art. 15zv ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji (Dz. U. poz. 374 ze zm.; aktualny tekst jedn. z 2020 r. poz. 1842). Postępowanie to zostało zawieszone postanowieniem z 24 listopada 2020 r. z uwagi na postępowanie sądowe zawisłe przed Sądem Okręgowym w [...] prowadzone pod sygn. [...]. Ponieważ sprawy dotyczące świadczeń postojowych nie należą do właściwości sądów administracyjnych Zakład wniósł o odrzucenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Skardze BK nie można było nadać dalszego biegu, ponieważ sprawa, której dotyczy, jak prawidłowo zauważył Zakład Ubezpieczeń Społecznych, nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Dlatego skarga podlegała odrzuceniu, o czym postanowiono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej zwanej: Ppsa).
W art. 15zv ust. 1 i 2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach (...) postanowiono, że odmowa prawa do świadczenia postojowego, o które ubiegała się skarżąca, następuje w drodze decyzji. Od decyzji takiej przysługuje odwołanie do właściwego sądu w terminie i według zasad określonych w przepisach ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego dla postępowań w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. Przepisy art. 83 ust. 5-7 i art. 83a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych stosuje się odpowiednio. Oznacza to, że kontrolę aktów podejmowanych w sprawach dotyczących świadczeń postojowych, będących w administracyjnym toku postępowania w gestii Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, powierzono sądom powszechnym, a nie sądom administracyjnym.
Z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, na podstawie którego wydano zaskarżone postanowienie, wynika z kolei, że w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych stosuje się przepisy tego kodeksu, chyba że przepisy dotyczące ubezpieczeń ustalają odmienne zasady postępowania w tych sprawach (art. 180 § 1 K.p.a.). W art. 83b ust. 1 i 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych postanowiono zaś, że od wydanych w trakcie postępowania postanowień Zakładu - innych niż kończące postępowanie w sprawie - zażalenie nie przysługuje.
Z powyższego wynika, że z woli ustawodawcy sprawy dotyczące świadczenia postojowego należą do właściwości sądu powszechnego. Przepisy art. 83 ust. 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz art. 15zv ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach (...) nie stanowią inaczej. Właściwości sądu administracyjnego nie można wywieść nie tylko z przepisów powołanych wyżej ustaw, ale także z dyspozycji art. 3 § 2 pkt 2 Ppsa, ponieważ na podstawie tego przepisu kontroli sądu administracyjnego podlegają tylko postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Tymczasem z mocy art. 83b ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych na postanowienia Zakładu niekończące postępowania w sprawie zażalenie nie przysługuje.
Z podanych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Ppsa, Sąd skargę odrzucił.