Uzasadnienie
A.J. (dalej: skarżąca), reprezentowana przez pełnomocnika- doradcę podatkowego, pismem z dnia 3 marca 2015 r. złożyła do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...], nr [...] oraz postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...].
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 3 kwietnia 2015 r. skargi rozdzielono i zarejestrowano pod sygnaturami I SA/Rz 295/15, I SA/RZ 296/15, I SA/Rz 297/15.
Przedmiotem skargi zarejestrowanej pod sygnaturą I SA/Rz 297/15 jest odmowa przeprowadzenia rozprawy.
Wniosek o przeprowadzenie rozprawy złożyła A.J. w toku postępowania odwoławczego. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że "na rozprawie Dyrektor Izby Skarbowej powinien przesłuchać osoby, które w stosownym czasie podejmowały decyzje w przedmiocie umów najmu i dzierżawy oraz osoby, które mogą mieć wiedzę na temat przedmiotów najmu i dzierżawy oraz intencji stron".
W ocenie organu wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. W związku z powyższym postanowieniem z dnia [...] stycznia 2015 r. odmówiono przeprowadzenia rozprawy. Powyższe rozstrzygnięcie zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, gdyż nie podlega kognicji sądów administracyjnych.
Sądy administracyjne sprawują kontrolę nad działalnością organów administracji publicznej. Od strony przedmiotowej kontrola ta obejmuje akty i czynności wymienione w art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; określanej dalej jako "p.p.s.a."), oraz ewentualnie w przepisach szczególnych. Z katalogu zawartego w art. 3 § 2 p.p.s.a. wynika, że kontrolą sądu administracyjnego objęte są również niektóre postanowienia wydawane przez organy administracji: postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2); postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3).
Przedmiotem zaskarżonego postanowienia jest odmowa przeprowadzenia rozprawy w ramach postępowania odwoławczego.
Zgodnie z art. 236 § 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) na wydane w toku postępowania postanowienia służy zażalenie gdy ustawa tak stanowi, stąd istotne jest, że żaden przepis Ordynacji podatkowej nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie dowodowe wydane w toku postępowania. Nie jest to również postanowienie kończące postępowanie w sprawie, ani rozstrzygające sprawę co do istoty w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. W konkluzji należy stwierdzić, że postanowienie, którego przedmiotem jest przeprowadzenie (odmowa przeprowadzenia dowodu) nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
W tej sytuacji, skoro skarga dotyczy aktu, który nie mieści się w zakresie przedmiotowym kontroli sprawowanej przez sąd administracyjny, nie może być merytorycznie rozpoznana przez sąd. W świetle art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd administracyjny odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Należy przy tym zwrócić uwagę, że legalność postanowień wydanych w toku rozpoznawania odwołań od decyzji Dyrektora Kontroli Skarbowej z dnia [...] lipca 2014r. nr [...] oraz [...] ustalających zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r. i 2010 r. będzie przedmiotem oceny sądu przy okazji badania głównego rozstrzygnięcia w sprawie – decyzji z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] oraz [...] którymi Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzje organu I instancji.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.