Uzasadnienie
[...] S.A. w D., reprezentowana przez adwokata T. U., w piśmie z dnia 4 marca 2013 r. zaskarżyła postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej.
W skardze tej zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia ze względu na znaczną kwotę należności, która wynosi ogółem 571.091,41 zł. Nieuwzględnienie przedmiotowego wniosku skutkować będzie w ocenie skarżącej, doprowadzeniem do znacznej szkody w jej majątku a także powstaniem stanu niezgodnego z prawem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, określanej dalej jako P.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania zaskarżonego aktu jest więc instytucją wyjątkową i ma na celu przejściowe zabezpieczenie interesów skarżącego.
Należy podkreślić, że warunkiem uwzględnienia przedmiotowego wniosku jest posiadanie przez zaskarżone postanowienie przymiotu wykonalności, przez który należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub w drodze egzekucji takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w zaskarżonym akcie (tak J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LexisNexis, Warszawa 2004, s. 122). Wstrzymanie wykonania aktu polega zatem na wstrzymaniu skutków prawnych, które on wywołuje, związanych z ustaleniem praw i obowiązków strony postępowania.
W niniejszym postępowaniu skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania postanowienia, utrzymującego w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] o odmowie uznania zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej.
W ocenie Sądu, negatywne ustosunkowanie się właściwego organu do zgłoszonych uprzednio zarzutów nie wykreowało nowego zobowiązania skarżącej. Nie doprowadziło także do zmiany wysokości powstałego wcześniej zobowiązania a w konsekwencji nie wywołało żadnych bezpośrednich skutków w sferze praw lub obowiązków materialnoprawnych i prowadzonego postępowania egzekucyjnego.
W związku z powyższym, skuteczność zaskarżonego postanowienia nie może prowadzić do powstania negatywnych dla skarżącej spółki następstw w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, do których nawiązuje art. 61 § 3 P.p.s.a.
Należy także podkreślić, że prowadzenie egzekucji jest wynikiem wcześniej wystawionego tytułu wykonawczego nie wynika natomiast z faktu wydania zaskarżonego postanowienia, które zostało podjęte w wyniku wniesienia zarzutów w trakcie toczącego się już postępowania egzekucyjnego.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.