Uzasadnienie
Uzasadnienie
K. B. (dalej: zobowiązany/skarżący) wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej: SKO) z dnia [...] stycznia 2020r., nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Starosty z dnia [...] listopada 2019r., nr [...], w przedmiocie niedopuszczalności zarzutów wniesionych przez zobowiązanego w zakresie prowadzonego postępowania egzekucyjnego.
W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019r., poz. 2325, dalej: P.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych został określony w art. 3 § 2 P.p.s.a. Przepis ten określa katalog spraw, w których orzekają sądy administracyjne. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.
Zatem postanowienia wierzyciela o niedopuszczalności zarzutu zgłoszonego w postępowaniu egzekucyjnym zostały wyłączone z zakresu kontroli sądów administracyjnych i nie należą do właściwości sądów administracyjnych. Z tego powodu skarga na tego rodzaju postanowienie jest niedopuszczalna i nie może podlegać merytorycznemu rozpoznaniu.
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie SKO z dnia [...] stycznia 2020r., utrzymujące w mocy postanowienie wierzyciela - Starosty z dnia [...] listopada 2019r., w przedmiocie niedopuszczalności zarzutów wniesionych przez zobowiązanego w zakresie prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Zaskarżone postanowienie, jak już powyżej wskazano, na mocy art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a. zostało wyłączone z zakresu właściwości sądów administracyjnych, dlatego też skarga na tego rodzaju postanowienie podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Należy wskazać, że skarżący w zaskarżonym postanowieniu SKO z dnia [...] stycznia 2020r. został błędnie pouczony o prawie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na to postanowienie. Jednakże błędne pouczenie, zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu nie może kreować prawa do wniesienia skargi.
Należy również wyjaśnić, że choć art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a. wyłącza skargę na postanowienie wierzyciela w przedmiocie niedopuszczalności zarzutu, to kontrola takiego postanowienia przez sąd administracyjny jest realizowana w razie wniesienia skargi na postanowienie organu egzekucyjnego w przedmiocie zarzutów wniesionych w zakresie prowadzonego postępowania egzekucyjnego.
Mając na względzie powyższe, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Na mocy art. 225 P.p.s.a Sąd orzekł o zwrocie nadpłaconego wpisu sądowego od skargi. W niniejszej sprawie dotyczącej postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym należy wpis wynosi 100 zł, z uwagi zatem na uiszczenie przez skarżącego tytułem wpisu kwoty 400 zł, kwota 300 zł stanowi nadpłacony wpis, który podlega zwrotowi.