Uzasadnienie
Sygn. I SA/Rz 312/14
Uzasadnienie
J.P. (dalej: skarżący) w sprawie ze skargi opisanej w sentencji niniejszego postanowienia, wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych, argumentując wniosek trudną sytuacją materialną. Skarżący wyjaśnił, że rentę (729 zł) w większości przeznacza na leczenie i leki, a gospodarstwo rolne pozwala na wyprodukowanie żywności na własne potrzeby, mieszka w domu swojej konkubiny (sam nie posiada żadnego lokalu mieszkalnego) i wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe. Konkubina otrzymuje rentę – kwartalnie jest to 500 zł, przeznaczając tę kwotę na opłaty związane z utrzymaniem. Wyjaśniła, że studiuje poza miejscem zamieszkania, nie pracuje. Z oświadczenia złożonego na druku urzędowego formularza PPF wynika, że skarżący posiada nieruchomość rolną o pow. 2,83 ha, jego konkubina gospodarstwo o pow. 8,41 ha – przeliczeniowych 3,30 ha i dom, w którym wspólnie mieszkają. Zasobów pieniężnych ani cennych rzeczy ruchomych skarżący jak oświadczył nie posiada.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., osobie fizycznej przyznane zostaje prawo pomocy z jej wniosku w zakresie częściowym - o taki ubiega się w tej sprawie skarżący żądając zwolnienia od kosztów sądowych - jeżeli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ciężar dowodu spoczywa na stronie składającej taki wniosek.
W ocenie rozpoznającego wniosek, zasługuje on na uwzględnienie. Skarżący pobiera niskie świadczenie z tytułu renty. W utrzymaniu pomaga mu gospodarstwo, z którego pozyskuje płody rolne wykorzystywane w gospodarstwie domowym jako żywność. Znaczną część dochodów skarżący przeznacza na leczenie i lekarstwa z powodu schorzeń związanych z wiekiem i ciężka pracą fizyczną.
Biorąc pod uwagę informacje o sytuacji życiowej i finansowej skarżącego, przyznanie mu prawa pomocy jest zasadne.
W związku z powyższym na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.